Op 14 januari 1875 werd de Duitse theoloog, filosoof, musicoloog, medische missionaris en Nobelprijs winnaar Albert Schweitzer geboren.  Albert Schweitzer werd vooral bekend door Lambarene, het ziekenhuis in Gabon in Centraal-Afrika, waar hij het grootste deel van zijn leven heeft doorgebracht. Hij wordt geboren op 14 januari 1875 in Kaysersberg, een klein plaatsje in de Elzas. Na het gymnasium gaat hij in 1893 in Straatsburg theologie en filosofie studeren. Maar dat niet alleen: hij studeert muziek bij de beroemde organist Charles-Marie Widor in Berlijn.
Hij komt tot het besluit dat hij zich wil wijden aan het welzijn van de mensheid. Op zijn dertigste pakt hij een vierde studie op. Het is inmiddels 1905. Schweitzer gaat medicijnen studeren aan de universiteit van Straatsburg om daarna als arts te kunnen werken in Afrika. Inmiddels heeft hij Hélène Bresslau ontmoet, een studente kunstgeschiedenis ontmoet, waar hij mee trouwt. Na zijn medicijnenstudie vertrekken zij naar Lambarene in Gabon. Er is helemaal niets, alleen een schuur die ingericht kan worden als ziekenhuis.
Maar dan breekt de Eerste Wereldoorlog uit. Ze moeten hun werk opgeven. Nathan Söderblom, de aartsbisschop van Zweden, nodigt Schweitzer uit in zijn land lezingen en orgelconcerten te komen geven. Dankzij die lezingen is Schweitzer in staat om zijn levensfilosofie te delen met het grote publiek. Dat publiek reageert enthousiast op zijn verhalen.
In 1924 gaat hij terug naar Lambarene. Bij aankomst blijkt er niets meer over te zijn van wat hij voor de Eerste Wereldoorlog had gebouwd. Hij moet helemaal opnieuw beginnen. Van de overheid krijgt hij 75 hectare grond waarop binnen een paar jaar nieuwe barakken worden gebouwd. Het ziekenhuis groeit snel uit tot een soort dorp. Vanaf die tijd wordt hij geholpen door Europese artsen en verpleegsters.
In de laatste jaren van zijn leven gaat Schweitzer weer een keer aan het studeren. Dit keer kernfysica. Hij zag het als zijn taak om de wereld te waarschuwen voor de gevolgen van de kernbewapening en kernproeven. In 1952 krijgt hij de Nobelprijs voor de vrede. Het geld besteedt hij aan de bouw van een apart dorp voor leprapatiënten, het 'Village de Lumière', dorp van het licht.
Schweitzer's voornaamste bijdrage aan het denken van de twintigste eeuw bestond uit zijn positieve gerichtheid op het menselijk leven. Hij waarschuwde voor alles wat de kwaliteit van het leven in de weg stond en had een diep respect voor wat de kwaliteit van leven bevorderde. 'Als gij moet kiezen tussen het leven en de dood, kies dan het leven'. Toen hij in een kano op een rivier aan het varen was, kreeg hij een visioen over radicaal kiezen voor dat leven. 'Leven is leven dat leven wil te midden van leven dat leven wil.' Op 4 september 1965 komt aan zijn leven een einde. Hij is dan 90 jaar.