Aleksander Isaevich Solzhenitsyn werd op 11 december 1918 geboren in Kislovodsk, Sovjet Unie.
Zijn vader was voor zijn geboorte overleden en hij werd opgevoed door zijn moeder in de stad Rostov. Hij studeerde wiskunde en natuurkunde aan de Universiteit van Rostov. Solzhenitsyn  studeerde af in 1941, enkele dagen voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog in de Sovjet Unie. Tijdens de oorlog diende hij aan het front.  De censuurcommissie had in 1944-1945 in Solzhenitsyn's correspondentie met een vriend enkele niet gewaardeerde opmerkingen over Stalin aangetroffen. Hij werd onder andere hiervoor tot acht jaar gevangenisschap veroordeeld. Hij bracht deze periode in diverse strafkampen door. Een maand voor zijn vrijlating werd hij, zonder proces, veroordeeld tot levenslange gevangenisstraf. Tijdens deze gevangenisstraf leed hij aan kanker en werd hij succesvol behandeld.  Hij bracht zijn dagen door met het lesgeven in wis- en natuurkunde en, in het geheim, het schrijven van boeken. In zijn boeken beschrijft Solzhenitsyn zijn persoonlijke ervaringen in Stalin's strafkampen. Solzhenitsyn's vrijlating vond plaats in 1974. Bekende werken van hem zijn: "One Day in the Life of Ivan Denisovich" (1962), "The First Circle" (1968), "Cancer Ward" (1968), "August 1914" (1971) en "The Gulag Archipelago" (1974). In 1970 werd hem de Nobelprijs voor Literatuur toegekend, maar hij kon die pas vier jaar later, na zijn vrijlating, in ontvangst nemen.