Op 23
mei 1951 werd de gekende Russische schaakmeester
Anatoly Karpov geboren in Zlatoest, Oeral. Hij werd in
1969 wereldkampioen van de junioren en grootmeester in 1970,
waarna hij opvallend snel op het wereldkampioenschap afstevende.
Hij won het interzonale toernooi Leningrad 1973 samen met
Kortchnoi (+10=7-0), versloeg in de kandidatenmatches van 1974
Poloegajevski
(+3=5-0), Spassky (+4=6-1) en Kortchnoi (+3=19-2) en werd zo
uitdager van wereldkampioen Fischer. De titelmatch kwam niet tot
stand, omdat de FIDE (wereldschaakbond) niet aan de door Fischer
gestelde eisen tegemoet kwam. Karpov werd toen in april 1975
uitgeroepen tot wereldkampioen, de twaalfde in de geschiedenis,
maar de eerste die de titel bij verstek van de tegenstander kreeg.
In 1978 verdedigde hij de titel met succes tegen Kortchnoi in een
politiek zwaar beladen en bittere match (+6=21-5). In 1981 had
hij, alweer tegen Kortchnoi, geen moeite (+6=10-2). De langste
match om het wereldkampioenschap die ooit plaatsvond, speelde
Karpov tegen zijn landgenoot Kasparov (sept. 1984-febr. 1985). Met
een 5-0 voorsprong en slechts één winstpartij van de zege
verwijderd, kwam Karpov niet meer tot winst. Na 48 partijen
(+5=40-3) werd de tweekamp onder groot rumoer als onbeslist
afgebroken door de president van de wereldschaakbond, Campomanes.
De nieuwe match, in sept. 1985, verloor Karpov (+3=16-5) en het
jaar daarna verloor hij ook de revanche (+4=15-5). In de tweekamp
van 1987 had Karpov de titel vrijwel weer in handen toen hij aan
remise genoeg zou hebben in de laatste partij, maar Kasparov
versloeg hem en bleef kampioen (+4=16-4). In 1990 streden Karpov
en Kasparov weer om de wereldtitel, waarbij Karpov opnieuw het
onderspit dolf. In 1993, toen Kasparov uit de FIDE was gestoten,
vond er een match om de wereldtitel plaats tussen Karpov en Timman,
die door Karpov werd gewonnen.
Karpov is een van de meest succesvolle toernooispelers uit de
geschiedenis. Zijn positionele speelstijl is gemodelleerd naar die
van Capablanca, die hij zeer bewondert.
Poloegajevski
(+3=5-0), Spassky (+4=6-1) en Kortchnoi (+3=19-2) en werd zo
uitdager van wereldkampioen Fischer. De titelmatch kwam niet tot
stand, omdat de FIDE (wereldschaakbond) niet aan de door Fischer
gestelde eisen tegemoet kwam. Karpov werd toen in april 1975
uitgeroepen tot wereldkampioen, de twaalfde in de geschiedenis,
maar de eerste die de titel bij verstek van de tegenstander kreeg.
In 1978 verdedigde hij de titel met succes tegen Kortchnoi in een
politiek zwaar beladen en bittere match (+6=21-5). In 1981 had
hij, alweer tegen Kortchnoi, geen moeite (+6=10-2). De langste
match om het wereldkampioenschap die ooit plaatsvond, speelde
Karpov tegen zijn landgenoot Kasparov (sept. 1984-febr. 1985). Met
een 5-0 voorsprong en slechts één winstpartij van de zege
verwijderd, kwam Karpov niet meer tot winst. Na 48 partijen
(+5=40-3) werd de tweekamp onder groot rumoer als onbeslist
afgebroken door de president van de wereldschaakbond, Campomanes.
De nieuwe match, in sept. 1985, verloor Karpov (+3=16-5) en het
jaar daarna verloor hij ook de revanche (+4=15-5). In de tweekamp
van 1987 had Karpov de titel vrijwel weer in handen toen hij aan
remise genoeg zou hebben in de laatste partij, maar Kasparov
versloeg hem en bleef kampioen (+4=16-4). In 1990 streden Karpov
en Kasparov weer om de wereldtitel, waarbij Karpov opnieuw het
onderspit dolf. In 1993, toen Kasparov uit de FIDE was gestoten,
vond er een match om de wereldtitel plaats tussen Karpov en Timman,
die door Karpov werd gewonnen.
