Anna Pavlova werd geboren in St.-Petersburg op 31 januari 1881.
Pavlova, een balletdanseres van Russische afkomst, was reeds tijdens haar leven legendarisch, dankzij haar ongeëvenaarde poëtische danskunst, die niet steunde op een virtuoze techniek maar op een vlinderlichte bewegingskunst, een buitengewoon expressieve mimiek en een unieke, spirituele uitstraling.
Zij studeerde aan de school van het Keizerlijk Ballet in St. Petersburg waar zij in 1899 als danseres werd geëngageerd en, na ook nog bij Enrico Cecchetti te hebben gestudeerd, ballerina (1905) en prima ballerina (1906) werd en waar zij tot 1913 formeel geëngageerd bleef.
Hier behoorden tot haar bekendste rolcreaties o.a. die in Flora's ontwaken (1900) van Marius Petipa en in Le pavillon d'Armide (1907), Egyptische nachten (1908) en Chopiniana (tweede versie, 1908; voorloper van Les sylphides) van Michel Fokine; voor haar creëerde Fokine bovendien zijn revolutionaire solo De stervende zwaan (1905) die Pavlova's handelsmerk werd.
In 1909 danste zij in de eerste voorstellingen van de Ballets Russes van Serge Diaghilev.
Vanaf 1911 had zij een eigen groep, waarvoor Victor Dandré (1870-1944), met wie zij in 1914 trouwde, als organisator optrad; de tournees strekten zich uit tot Australië en Zuid-Afrika. In haar repertoirekeuze was Pavlova conservatief, met een voorkeur voor choreografieën van J. Coralli, Jules Perrot, M. Petipa en L. Ivanov.
Haar bekendste partners waren Michail Mordkin, L. Novikov, A. Volinine en P. Vladimiroff. Iets van Pavlova's vertolkingskunst is bewaard gebleven op de film The immortal swan, die bestaat uit fragmenten van enkele voorstellingen in 1924-1925.
Anna Pavlova overleed in een hotel in het Nederlandse 's-Gravenhage, tijdens de nacht van 22 op 23 januari 1931. Zij overleed in feite aan de gevolgen van een longontsteking, nadat ze na een treinramp [tussen Parijs en Den Haag] vele uren had geholpen bij het redden van (mede)passagiers.