Franklin, Benjamin (Boston, Mass., 17 jan. 1706 – Philadelphia 17 april 1790), Amerikaans staatsman, schrijver en natuurkundige, kreeg een opleiding voor drukker, ging in 1723 naar Philadelphia, waar hij in 1729 de eigenaar werd van de Pennsylvania Gazette en waar hij zijn faam vestigde door het uitgeven van Poor Richard's Almanack (jaarlijks, 1732–1757), een verzameling van populaire informaties en wijsheden. Hij stichtte een American Philosophical Society (1743), een bibliotheek (1731), een brandweer (1736) en een academie (1751), waaruit de Universiteit van Pennsylvania zou groeien. Hij was in zijn dagen een vooraanstaand natuurkundige. Hij ontwikkelde een theorie van de elektrische verschijnselen, die tot de terminologie van positieve en negatieve elektriciteit geleid heeft. Zeer bekend is Franklin geworden door zijn vliegerproef (1752), waarmee hij aantoonde dat bliksem een elektrisch verschijnsel is. Als vervolg hierop vond hij de bliksemafleider uit. Hij organiseerde het Amerikaanse postwezen, was de eerste die een gezamenlijke organisatie der koloniën voorstelde (Albany, 1754) en reisde als vertegenwoordiger van Pennsylvania naar Londen, waar hij meewerkte aan het herroepen van de Zegelwet (1766). In 1775/1776 was hij lid van het tweede continentale congres en met Jefferson lid van de commissie die de onafhankelijkheidsverklaring moest voorbereiden. Daarna ging hij als gezant naar Frankrijk, waar hij verheerlijkt werd als de belichaming van de eenvoud en waarachtigheid van de nieuwe wereld en erin slaagde de regering over te halen steun te geven aan de Amerikaanse Vrijheidsoorlog. In 1783 was hij de voornaamste Amerikaanse onderhandelaar en slaagde erin een zeer gunstige vrede te sluiten. In 1785 keerde hij terug naar Amerika, waar hij in 1787 een werkzaam aandeel had aan de totstandkoming van de grondwet, omdat hij het compromis tussen de belangen van de grote en de kleine staten bedacht, waardoor zij in de Senaat gelijk en in het Huis van Afgevaardigden evenredig zouden zijn vertegenwoordigd.
Op hoge leeftijd schreef hij zijn beroemde Autobiography (1791), die talloze malen herdrukt is. Zijn letterkundig werk bestaat vnl. uit korte stukken: spreekwoorden, fabels, essays, satiren; kenmerkend is de heldere, bondige stijl. In zijn directheid doet hij aan Defoe, in zijn ironie aan Swift denken.
De grootheid van Benjamin Franklin is dat hij zo veelzijdig en tevens harmonisch was, een voorbeeld van de gelukkige en optimistische mens van de Verlichting. Vaak is hij gezien als de verpersoonlijking van het Amerikaanse leven, vooral van de zakelijke en alledaagse nuchterheid daarvan. Door verschillende kunstenaars is hij daarom ook vaak platvloers genoemd, zonder diepgang of oorspronkelijkheid. Daarentegen is hij verdedigd door vooraanstaande cultuurhistorici als Carl Becker en Carl Van Doren.