Geboren op : 7/9/1919 in
Kanegem
Overleden : 4/4/2004
Prof : van 1940-1959
Bijnamen : Ijzeren Briek, De Laatste der Flandriens
Aantal profzeges : 61
|
PLOEGEN :
1940-1941: Mercier-Groene
Leeuw
1942: Mercier-Thompson
1943: Europe-Thompson
1944: Helyett
1945-1955: Alcyon
1956: Faema-Van Hauwaert
1957: Peugeot
1958: Mann-Libertas
1959: Mann-Flandria
|
Oud-wielerkampioen Briek Schotte is op zondag 4 april 2004 om 10u30 in het
ziekenhuis van Kortrijk op 84-jarige leeftijd overleden in zijn slaap. Schotte
had al sinds december zware longproblemen. De West-Vlaamse wielerlegende stierf
juist op de dag van de Ronde van Vlaanderen, de wedstrijd waarin hij het vaakst
uitblonk.
Alberic Schotte werd
geboren op 7 september 1919 in het West-Vlaamse Kanegem, en was als profrenner
actief van 1940 tot 1959. In december werd Schotte al een eerste keer opgenomen
in het ziekenhuis van Oostende met een longontsteking en een wonde aan het been
die niet wilde genezen. In januari mocht hij het ziekenhuis verlaten, maar een
aantal weken later bleek een nieuwe opname, eerst in Oostende en later in
Kortrijk, noodzakelijk.
'Ijzeren Briek' was in de jaren '40 en '50 één van de grootste nationale en
internationale renners, en werd omwille van zijn stijl en verbetenheid de
'Laatste der Flandriens' genoemd.
De naam van Briek Schotte is terecht verweven met de Ronde van Vlaanderen en het
WK op de weg, maar hij behaalde ook talloze successen in andere wedstrijden. Hij
won twee keer Parijs-Tours (1946, 1947), Parijs-Brussel (1946, 1952), en
Gent-Wevelgem (1950, 1955).
In het rondewerk kon Briek duidelijk ook zijn mannetje staan. In 1946 schreef
hij de Ronde van Luxemburg op zijn naam, en een jaar later won hij de 21e en
laatste etappe van de Ronde van Frankrijk, met start in Caen en aankomst in
Parijs.
In totaal nam Schotte vier keer deel aan de Tour (van 1947 tot en met 1950), met
de editie van 1948 als uitschieter. Daarin werd hij tweede in de eindstand, voor
Louison Bobet, maar weliswaar op meer dan 26 minuten van de ongenaakbare Gino
Bartali, die dat jaar 7 etappezeges binnenhaalde.
Dé wedstrijd van Schotte was echter de Ronde van Vlaanderen. In totaal verscheen
hij 20 keer aan de start van 'Vlaanderens mooiste', bereikte hij 16 keer de
aankomst, en stond hij 8 keer op het podium, waarvan twee keer op het hoogste
trapje.
Als ploegleider zou Schotte nog vier keer de Ronde winnen, met Noël Foré, Walter
Godefroot (1968), Eric Leman (1970) en de Nederlander Evert Dolman (1971).
In hetzelfde jaar als zijn tweede Ronde-overwinning sleepte Schotte ook zijn
eerste wereldtitel in de wacht. In Valkenburg maakte hij voor de tweede keer
deel uit van de Belgische WK-ploeg. Na een slopende wedstrijd, over 266,8 km en
met 27 keer de beklimming van de Cauberg, versloeg Schotte in een spurt met twee
de Fransman Apo Lazarides. Twee jaar later zette Schotte heel West-Vlaanderen op
zijn kop door in eigen streek, in Moorslede, zijn tweede wereldtitel te pakken.
Hij kwam hij solo over de finish.
Deze Vlaamse wielerlegende
verzamelde in negentien jaar profwielrennen een indrukwekkend palmares: twee
keer de Ronde van Vlaanderen, twee keer wereldkampioen en twee keer Parijs-Tours.
De Ronde van Vlaanderen was zijn koers. Schotte stond er liefst acht keer op het
podium (een record), evenveel als die andere Leeuw van Vlaanderen:
Johan Museeuw. Hij behaalde in totaal 61
profzeges op de weg en won acht grote klassiekers. In 1950 kreeg Briek Schotte
de Nationale Trofee voor Sportverdienste.
Een overzicht van de belangrijkste
overwinningen en ereplaatsen van de 'Laatste van de Flandriens'
1939: 4 overwinningen als
onafhankelijke (Omloop van het Westen, GP Brussel, Kampioenschap van
West-Vlaanderen, Kampioenschap van Limburg)
1940: 1 overwinning : Ransart; derdee Ronde van Vlaanderen
1941: 2 overwinningen : Kamp. van Vlaanderen Kooolskamp, Merelbeke
1942: 4 overwinningen : Ronde van Vlaanderen, Desselgem (2), Oostkamp
1944: 2 overwinningen: Wetteren, Zwevezele, tweede Ronde van Vlaanderen, tweede
Waalse Pijl
1945: 6 overwinningen : Nokere Koerse, Tielt-Antwerpen-Tielt, Waregem (2),
Olsene, Anzegem, 2e Brussel-Ingooigem, 2e Dwars door België
1946: 9 overwinningen : Parijs-Tours, Parijs-Brussel, 2 etappes en eindstand
Ronde van Luxemburg, Omloop der Vlaamse Gewesten, Omloop Mandel-Leie-Schelde,
etappe Dwars door België, BK voor clubs op de weg, tweede BK op de weg, tweede
Brussel-Ingooigem, derde Ronde van Vlaanderen, derde eindstand Dwars door België
1947: 4 overwinningen : Parijs-Tours, etappe Ronde van Frankrijk, Heule, BK voor
clubs op de weg
1948: 2 overwinningen: Wereldkampioenschap, Ronde van Vlaanderen, eindwinnaar
Challenge Desgrange-Colombo, eindwinnaar Trophée Edmond Gentil, tweede BK op de
weg, tweede eindstand Ronde van Frankrijk, tweede Waalse Pijl
1949: 1 overwinning : Vilvoorde, 3e Ronde van Vlaanderen, 4e wereldkampioenschap
1950: 5 overwinningen : Wereldkampioenschap, Gent-Wevelgem, etappe Ronde van
Nederland, Montenaken, Aalst, 2e BK op de weg, 2e Ronde van Vlaanderen, 3e
Omloop Het Volk
1951: 1 overwinning: Vijfbergenomloop, 3e Brussel-Izegem
1952: 2 overwinningen : Parijs-Brussel, Omloop der Zuid-West-Vlaamse Bergen; 2e
Parijs-Tours; 3e Ronde van Vlaandere
1953: 3 overwinningen waaronder Dwars door België
1954: Kampioenschap van Vlaanderen
1955: Gent-Wevelgem, Dwars door België en Grote Scheldeprijs
1956: G.P. Bali (etappe + eindklassement)
1958: Omloop van de Westkust |
