 De
Franse dichter, schrijver en kunstcriticus Charles Baudelairewerd
geboren op 9 april 1821 te Parijs.Baudelaire is als instigator van het
symbolisme één van de belangrijkste dichters uit de 19de eeuw.
Zijn vader was een ontwikkeld man; een uitgetreden priester die warm
liep voor de ideeën van de Verlichting en een liefhebber was van de
schilderkunst. Als Charles zes jaar is overlijdt zijn vader. Zijn moeder
hertrouwt met een bataljonscommandant. In 1839 wordt hij om een
kleinigheid tijdens de filosofieles van het lyceum gestuurd. Hij begint
dan het leven te leiden van een bohémien, heeft talrijke vriendinnen en
steekt zich diep in de schulden.
In 1842 eist hij het vruchtgebruik van zijn fortuin op; de helft hiervan
jaagt hij er in twee jaar doorheen. Hij vindt werk als
journalist-satiricus en kunstcriticus en begint in 1843 aan het
schrijven van Les Fleurs du mal. In 1847 publiceert hij de novelle La
Fanfarlo. Daaruit blijkt al zijn minachting voor zijn omgeving, zijn
zelfhaat én zijn oververfijnde geest.
In zijn verslagen van de Salons van 1845 en 1846 schrijft hij: "Wie
Romantiek zegt, zegt moderne kunst, dat wil zeggern: innerlijk,
spiritualiteit, kleur, een streven naar het oneindige met alle middelen
die de kunst bieden."
Tijdens de revolutie van 1848 staat hij op de barricaden. Hij is er
echter vooral op uit zijn stiefvader neer te schieten.
Onder invloed van De Maistre en
Edgar Allan Poe
gaat zijn revolutionair romantisch vuur over in een zeker conservatisme.
Hij vertaalt onder andere Poe's Fantastische vertellingen en ook diens
Poetic Principle. Hierin vindt hij de esthetica van de pure poëzie. Het
gaat niet om l'art pour l'art (de kunst om de kunst) maar om schoonheid,
die via de fantasie wordt waargenomen.
In 1857 verschijnt de eerste uitgave van Les fleurs du mal. Er breekt
een vruchtbare periode aan, maar ook een periode vol bitterheid en
wanhoop.
In 1864 vestigt hij zich in Brussel, waar hij zijn verzameld werk hoopt
te kunnen laten uitgeven. Wanneer dat niet lukt, schrijft hij in zijn
verbittering het pamflet Pauvre Belgique!
In 1869 verschijnt de bundel Le spleen de Paris waarin 50 prozagedichten
staan afgedrukt.
Tegen het eind van zijn leven lijdt hij aan stoornissen van het centrale
zenuwstelsel, die zich uiten in afasie en verlammingsverschijnselen. Hij
sterft op 31 augustus 1867 te Parijs.
|
|
|
|
