 Edwin
Powell Hubble, geboren op 20 november 1889, was een vooraanstaand Amerikaans
astronoom.
Eén van zijn belangrijkste ontdekkingen was de uitdijing van het heelal.
Hubble werd geboren in Marshfield in de staat Missouri en wijdde zich gedurende
zijn studie aan de Universiteit van Chicago, vooral aan wiskunde en astronomie.
Hij haalde een bachelorsdiploma in 1910. De daaropvolgende drie jaar bracht hij
met een Rhodes Scholarshipbeurs door in Oxford (Engeland), waar hij rechten
studeerde en een M.A. (Master of Arts) diploma verwierf.
Hij keerde terug naar de astronomie aan het Yerkes Observatory van de
Universiteit van Chicago, waar hij de doctorstitel behaalde in 1917. Hierop werd
Hubble een baan aangeboden door George Ellery Hale, de grondlegger en directeur
van het Mount Wilson Observatory horend bij het Carnegie-instituut, bij Pasadena,
Californië. Hier bleef hij werken tot aan zijn dood in 1953.
Hij begon op Mount Wilson ongeveer in dezelfde tijd dat de 100 inch Hooker
telescoop werd voltooid, toen de krachtigste telescoop ter wereld. Hubble's
waarnemingen met deze telescoop in 1923-24 bewezen overtuigend dat dat de wazige
"nevelvlekken" die eerder met minder sterke telescopen waren waargenomen geen
deel uitmaakten van ons melkwegstelsel, zoals eerder werd gedacht, maar zelf
sterrenstelsels waren die buiten de melkweg lagen. Daarna ontdekte Hubble samen
met Milton Humanson, de relatie tussen snelheid en afstand die tot het idee van
het uitdijend universum aanleiding gaf. Deze relatie staat thans bekend als
de wet van Hubble.
Kort voor zijn dood werd de 200-inch Hale telescoop in Palomar voltooid. Hubble
was de eerste die er gebruik van kon maken. Hij overleed aan een beroerte op 28
september 1953. De Hubble Ruimtetelescoop die om de aarde draait is
naar hem vernoemd. |
|
|
|
