Caruso, Enrico (Napels 25 febr. 1873 – bij Napels 2 aug. 1921), Italiaans zanger (tenor), studeerde bij Vergine en Lombardi en werd na zijn opvallende vertolking van Loris bij de premiëre van Giordano's Fedora (1898) door de Scala te Milaan geëngageerd. In 1902 debuteerde hij te Londen, in 1903 te New York waar hij tot zijn dood als eerste tenor aan de Metropolitan Opera verbonden was. Caruso was door zijn unieke stem en zijn acteertalent de grootste tenor van de eerste helft van de 20ste eeuw. Aanvankelijk trad hij alleen op als lyrisch tenor, later ook als heldentenor. Hij had 37 rollen op zijn repertoire en muntte vooral uit in het veristisch genre. Zijn beroemdste creaties zijn Canio in Leoncavallo's I Pagliacci en Rodolfo in Puccini's La Bohème. Als een der eerste zangers maakte hij opnamen voor de grammofoonplaat.