 Op
24 januari 1776 werd Ernst (Theodor Wilhelm) Hoffmann geboren in Königsberg,
Pruisen. Hij was een Duitse schrijver, componist en schilder, duidelijk
beïnvloed door de strekking van de Romantiek.
Hoffmann, die zijn voornaam 'Wilhelm' veranderde in 'Amadeus' uit
bewondering voor Mozart, studeerde rechten te Berlijn en was tot 1807 rechter te
Warschau.
Wegens politieke omstandigheden werd hij in dat jaar ontslagen. Na een
probleemvol jaar werd hij directeur van het theater te Bamberg. Later werd hij
dirigent te Leipzig en Dresden.
Na 1814 hield hij zich voornamelijk bezig met literaire arbeid en muziekkritiek.
In dit literaire werk speelt de muziek vanzelfsprekend een voorname rol.
Het inspireerde vele componisten, onder wie Schumann: Kreisleriana; Delibes:
Coppélia; Offenbach: Contes d'Hoffmann; Tsjaikovski: Notenkraker; Hindemith:
Cardillac.
Van Hoffmanns composities zijn noemenswaardig: de opera's Aurora (1812) en
Undine (1814), koorwerken, orkestwerken en pianomuziek.
Als schrijver was hij een voorstander van romantische boeken met geheimzinnige,
magische en angstaanjagende aspecten. Werken van hem zijn: “Die Elixiere des
Teufels”, “Die Seperationsbrüder” en “Lebensansichten des Kater Murr” en "Das
Fraulein von Scuderi". Hoffmann overleed in het jaar 1822 in Berlijn. |
|
|
|
