Pompidou, Georges (voornamen voluit: Georges Jean Raymond) (Montboudif, dep. Cantal, 5 juli 1911 – Parijs 2 april 1974), Frans staatsman, studeerde klassieke talen en Franse letteren, werd daarna leraar. In de Tweede Wereldoorlog sloot hij zich aan bij generaal De Gaulle, van wiens staf hij in 1945 en 1946 deel uitmaakte. Van 1954 tot 1958 was hij werkzaam in het bankwezen. In laatstgenoemd jaar werd hij benoemd tot directeur van het kabinet van De Gaulle. Op 15 april 1962 premier van Frankrijk geworden, ontpopte hij zich als een bekwaam politicus, m.n. op het terrein van de binnenlandse politiek. Na de parlementsverkiezingen van juni 1968 (na de meirevolte) liet De Gaulle hem vervangen. In april 1969 stelde Pompidou zich kandidaat voor het presidentschap. Hij won de verkiezingen en aanvaardde zijn ambt op 20 juni 1969. Pompidou zette het beleid van De Gaulle in grote lijnen voort, waarbij hij zich vooral in Europese aangelegenheden minder onverzettelijk betoonde ten aanzien van de gaullistische principes. Pompidou overleed tijdens zijn ambtstermijn. Hij nam het initiatief tot de bouw van het Centre Pompidou in Parijs.