Op 17 februari 1969 werd Golda Meir de eerste vrouwelijke premier van Israel.
Golda Meir werd als Zioniste Golda Mabovitsj, in het jaar 1898, in het Russische Kiev geboren. In 1903 emigreerde haar vader naar Milwaukee in de Verenigde Staten. Drie jaar later liet hij zijn gezin overkomen. Golda was in Rusland ooggetuige geweest van de gruwelijke porgroms, die een diepe indruk op haar maakten.
Golda Mabovitsj volgde een lerarenopleiding. In 1917 trouwde ze met de dichter/musicus Morris Meyerson, eveneens van Russische afkomst. In 1921 vestigde het echtpaar zich in Palestina. In 1928 kreeg Golda Meir een baan bij de joodse vakbond, de Histadroeth. Na de Tweede Wereldoorlog verzamelde ze in de Verenigde Staten fondsen bijeen voor de joden in Palestina. Direct na het uitroepen van de Israëlische onafhankelijkheid in 1948 werd ze ambassadeur in Moskou.
Een jaar later nam Golda Meir als afgevaardigde van de socialistische partij MAPAI, zitting in het parlement. Kort daarop werd ze minister van arbeid (1949-1956). Van 1956 tot 1966 was Golda Meir minister van Buitenlandse Zaken. In 1956 was haar achternaam Meyerson tot Meir gehebreïseerd.
Golda Meir was in Israël een zeer geliefd politica, die door haar optreden sympathie en bewondering verwierf. In 1969 werd Meir eerste minister, toen haar voorganger onverwacht overleed. Ze was de eerste vrouwelijke premier in Israël, en de derde in de wereld.
Onder haar leiderschap werd de Jom Kipoeroorlog gevoerd in 1973. Na binnenlandse kritiek op de afloop van de Yom Kippoeroorlog trad ze in 1974 af, ten gunste van Rabin.  Golda Meir overleed vier jaar later.