 De
Vietnamese staatsman Ho Tsji Minh of Ho Chi Minh, oorspronkelijk Nguyen Tat
Thanh, later, tot 1942, Nguyen Ai Quoc, werd geboren in Kim Lien op 19 mei 1890.
Deze Vietnamese staatsman stamde uit een
revolutionair nationalistisch gezin. Op Franse scholen in Hué en Saigon kwam hij
in aanraking met de westerse cultuur. Reeds voor de Eerste Wereldoorlog vestigde
hij zich in Parijs. Teleurgesteld over de resultaten van het Congres van
Versailles (1919), dat niet, zoals hij gehoopt had, vrijheid en
onafhankelijkheid voor de koloniale volken bracht, bekeerde hij zich tot het
communisme en sloot zich aan bij de Franse communistische
partij.
Na twee jaar verblijf in Moskou kwam hij in 1925 bij de staf van het Russische
consulaat in Kanton en begon daar zijn werk, gericht op bevrijding van
Indo-China. In Thailand bouwde Ho aan een communistische partij en in 1930
stichtte hij te Hong Kong de Indo-Chinese Communistische Partij. Hij
leidde de eerste Vietnamese guerrillatroepen op, die overigens weinig succesvol
opereerden tegen het Franse koloniale gezag. Na de nederlaag van Frankrijk in
1940 en de bezetting van Indo-China door de Japanners (1940-1941) deden zich
nieuwe mogelijkheden voor.
De verzetsgroepen in Indo-China werden door hem gebundeld (1941) onder de naam
Viet Minh. In 1942 werd Ho in China door de autoriteiten van Tjiang K'ai-sjek
gearresteerd, maar later vrijgelaten toen bleek dat zijn organisatie de Chinese
regering het best kon inlichten over Japanse troepenbewegingen. Tijdens de
Tweede Wereldoorlog leidde hij in het grensgebied van China en Indo-China de
Vietminh, die zowel tegen de Japanners als tegen de Fransen vocht. In augustus
1945, kort voor de Japanse overgave, riep Ho op tot een algemene opstand en op 2
september 1945 werd de Democratische Republiek Vietnam uitgeroepen. Ho werd
de eerste president en premier.
Onderhandelingen met Frankrijk over de erkenning van de onafhankelijkheid van
Vietnam brachten geen oplossing. Ho was bereid zeer ver te gaan, maar in
december 1946 mislukte het overleg. De oorlog, in september 1945 begonnen in het
zuiden toen de Fransen Saigon veroverden, breidde zich nu over het gehele land
uit. Het einde kwam met de Geneefse akkoorden op 20 juli 1954.
Hierbij werd Vietnam in twee zones gesplitst, door een militaire
demarcatielijn gescheiden. Beide gebieden hebben zich hierna in de praktijk tot
afzonderlijke staten ontwikkeld: de Democratische Republiek Vietnam in het
noorden en de in 1949 door de Fransen als tegenwicht ingestelde Republiek
Vietnam in het zuiden. In 1955 droeg Ho de functie van premier over aan Pham Van
Dong. In 1964 raakte zijn land betrokken bij de intussen in Zuid-Vietnam
begonnen guerrilla tegen het regime in Saigon; van 1965 tot 1968 werd
Noord-Vietnam door de Amerikanen gebombardeerd. Ho Tsji Minh, die ook bekend
stond als een begaafd dichter en schrijver, werd een symbool van de
revolutie in Azië. Hij overleed in Hanoi, op 3 september 1969. |
|
|
|
