De Vlaamse schilder Jacob Jordaens werd geboren te Antwerpen op 20 mei 1593 en overleed daar op 18 oktober 1678. Jordaens was de zoon van de lijnwaadverkoper Jacob Jordaens en Barbara Wolschaten en werd in 1607 leerling bij Adam van Noort. In 1615 werd hij vrijmeester in het St.-Lucasgilde van zijn geboortestad. Hij is de belangrijkste Zuid-Nederlandse historieschilder naast en na Pieter Paul Rubens en Antoon Van Dyck. Van zijn werk van vóór 1619 zijn slechts enkele dateringen bekend: een H. Familie met herders (1616; verz. A. de Groot, New York), De dochters van Cecrops (1617; Kon. Mus. voor Schone Kunsten, Antwerpen) en H. Familie met herders (1618; Nationalmuseum, Stockholm). Rond deze stukken heeft men een aantal werken kunnen situeren dat met de genoemde een maniëristische inslag gemeen heeft, maar toch reeds ten dele door het vroege Antwerpse oeuvre van Rubens en daardoor door het caravaggisme werd beïnvloed.
Tussen 1619 en 1927 creëerde Jordaens zijn specifieke stijl: een weldoordachte, beheerste opbouw van de compositie en een virtuoos spel van schitterende lokaalkleuren. In de solide, sterk plastisch geconcipieerde figuren werd het inspirerende voorbeeld van Rubens herschapen in Jordaens’ meer aardsgebonden trant. Vanaf 1628 overstelpten officiële opdrachten en bestellingen de kunstenaar, wiens atelier steeds drukker door leerlingen werd bezocht. Belangrijke opdrachten voor altaarstukken waren o.a. De aanbidding der Wijzen voor de St.-Niklaaskerk te Diksmuide (1644; verloren gegaan), Jezus onder de schriftgeleerden voor de St.-Walburgakerk te Veurne (Gemäldegal., Mainz). Bestellingen van profane aard waren o.a. enkele doeken voor de decoraties van de Blijde Intrede van de kardinaal-infant in Antwerpen (1635) en de Torre de la Parada van Filips IV te Madrid (1637–1638), grote allegorische en mythologische cycli, in Antwerpen onder Rubens’ leiding door een grote schilderschaar afgewerkt. Uit deze jaren dateert ook Jordaens’ grootste faam als ontwerper van kartons voor tapijten. Beroemd is o.m. de reeks Spreekwoorden. Ook het buitenland begon belangstelling te tonen: in 1639 werd onderhandeld over een opdracht van de Engelse koningin; in 1648 contracteerde Christina van Zweden Jordaens; in 1649 was hij een van de schilders die werden gekozen voor het versieren van het Huis ten Bosch te 's-Gravenhage; in 1661 voerde hij een Claudius Civilis uit voor het stadhuis van Amsterdam (thans koninklijk paleis).
De sterk door Veronese beïnvloede late stijl van Jordaens ging steeds meer tekenen van verval vertonen: haastige, soms slordige afwerking, een steeds meer naar het grauwachtige neigend palet en een vaak weinig overzichtelijke compositieopbouw. De medewerking van leerlingen zal daaraan niet geheel vreemd zijn geweest. In sommige latere werken met moraliserende inslag heeft Jordaens wellicht zijn calvinistische geloofsovertuiging blootgegeven. Honderden vaak zeer fraaie tekeningen van Jordaens bleven bewaard.