header_honden

Totaal bezoekers:
Totaal pagevieuws:
Online bezoekers:
 
 
 
   


 maak van deze website uw startpagina !

WorldwideBase
Alle wwbase pagina's

A    B   C    D    E    F    G    H       J    K       M    N    O    P    Q    R    S    T    U    V    W    X       Z

 John Jeffries
 

 
   
Op 7 januari 1785 maakte Jean-Pierre Blanchard samen met dr. John Jeffries de eerste overtocht van Het Kanaal in een luchtballon. Onderweg moesten ze al hun ballast (bijna al hun kleren en losse voorwerpen, behalve de eerste luchtpostbrief) overboord gooien om hoogte te winnen. Na 2,5 uur vliegen bereikten ze Frankrijk.
Na de eerste geslaagde vlucht met een luchtballon, zochten geleerden en wetenschappers een manier om het nieuwe medium te kunnen besturen. Al gauw was men er achter gekomen dat de ballon alleen maar in de richting wilde waarheen de wind haar wilde drijven. Eén van die ontwerpers van een voortbeweging was een zekere Jean Pierre Blanchard (1753 – 1809) - zie foto links. Hij was een Franse werktuigkundige geboren in Andelys en wegens de zeer beperkte financiële middelen van zijn ouders was zijn opleiding navenant. Zijn technisch inzicht en zijn dadendrang waren echter omgekeerd evenredig aan die geldmiddelen en zo ontwikkelde hij zich al gauw tot een zeer bekwame werktuigkundige. Hij bezat ook een grote fantasie en zo ontwikkelde hij, in combinatie met zijn technische vaardigheid, een soort rijtuig voortbewogen met menselijke spierkracht. Hiermede zou hij, naar het schijnt, destijds de Champs-Elysee te Parijs onveilig hebben gemaakt.

Van zodra hij hoorde over de uitvinding van de gebroeders Montgolfier en Charles, besloot hij ook een Charlière te bouwen. Om de ballon voort te bewegen voorzag hij de gondel vleugelvormige schepraderen. De opstelling van de raderen kwam ongeveer overeen met de raderen van de latere raderboten. Hij dacht dat de menselijk spierkracht voldoende zou zijn om de ballon in de gewenste richting te kunnen voortbewegen. Ook had hij tussen de gondel en de ballon een parasolvormig scherm geconstrueerd die moest voorkomen dat de ballon, bij een eventueel lek, met een al te harde klap ter aarde zou storten. Blanchard werd door velen beschouwd als een topsnoever, doch met een bikkelhard zelfvertrouwen kondigde hij aan om op 14 februari 1784 vanaf de Champs de Mars op te stijgen. Niet alleen opstijgen, hij voegde er nog aan toe dat hij van plan was te landen bij La Vilette. De geplande tocht kon echter door onvoorziene omstandigheden pas op 2 maart doorgaan. Een Benedictijner geestelijke Dom Pech zou ook met de ballon meevaren. Deze heer Pech had echter de pech dat hij veel te zwaar was, zodat de ballon niet van de grond los kwam. Zeer teleurgesteld stapte de eerwaarde uit; nog wilde de ballon niet opstijgen omdat een jonge militair zich aan de gondel had vastgeklampt. Die had met zijn makkers een weddenschap afgesloten dat hij de ballonvaart zou meemaken. Na met geweld van het Champs de Mars te zijn verwijderd kon eindelijk de ballon opstijgen. Alhoewel de vlucht succesvol was slaagde hij er niet in zijn ballon met de raderen voort te bewegen in de door hem gewenste richting. Na een kwartier landde hij wel veilig op de grond. Zijn relaas was aanvankelijk sober en kort, maar naarmate de pers zijn kortstondige vlucht breed uitsmeerde, groeide zijn zelfvertrouwen over zijn eigen prestaties. Latere publicaties over die tocht kregen een meer duidelijke toon van zelfverheerlijking. Na nog enkele min of meer succesvolle vluchten week Blanchard uit naar Engeland. Op 16 oktober 1784 steeg hij voor de eerste keer op van Engelse bodem. De vlucht werd gemaakt van Little Chelsea en op die reis werd Blanchard vergezeld door dr. John Seldon. Seldon was een beroemd professor in de anatomie en de eerste Engelsman die een actieve belangstelling toonde voor de luchtvaart. De ballon vloog naar Sunburry, waar Seldon uitstapte en Blanchard de reis alleen voortzette. Hij bereikte een zeer grote hoogte en had last van de koude; tenslotte kwam hij neer bij Romsey, een kleine stad 120 kilometer van Londen gelegen.

Na deze zeer succesvolle vlucht maakte Blanchard kennis met de Amerikaanse arts en natuurkundige dr. John Jeffries (1744 – 1819) - zie foto rechts. Geboren in Boston, Massachussetts scheen deze goed in de geldmiddelen te zitten want hij betaalde Blanchard voor het deelnemen aan een ballonvlucht niet minder dan de som van 100 Engelse ponden, in die tijd een klein fortuin .
Op een gegeven ogenblik wilde Blanchard, en niet als enige, proberen om een vlucht over het Kanaal te maken. Het was reeds lang een droomwens om de perfecte isolatie van Engeland middels een luchtweg te doorbreken. Jeffries was de man die met zijn goedgevulde geldbuidel die droom voor Blanchard waar kon maken. De wind komt in West-Europa voor het overgrote deel van het jaar uit het westen zodat hij besloot de reis vanuit Engeland te maken. Men noemt deze winden in de huidige luchtvaarttaal ‘Eastbound’, oostwaarts. Jeffries was direct akkoord met het plan van Blanchard en er werd overeengekomen dat Jeffries de reis zou mogen meemaken voor 700 harde Britse ponden. Blanchard verzon de ene list na de andere om alle eer voor zichzelf te kunnen opeisen. Hij huurde zelfs een kleermaker in die lood in de zoom van zijn vest moest naaien, zodat hij dit extra gewicht als argument kon gebruiken om Jeffries achter te laten. De vest kwam echter per abuis bij Jeffries terecht zodat het bedrog aan het licht kwam. Van zijn kant ontdekte Blanchard dat zijn ballon maar moeizaam wou stijgen en een noodlanding op zee vond hij verre van aanlokkelijk. Blanchard hield voet bij stuk. Daarop dreigde Jeffries, die natuurlijk waar voor zijn 700 pond wenste, zijn meevaartrecht met een knokploeg van Doverse zeebonken te zullen opeisen. Uiteindelijk werd het geschil via bemiddeling van de gouverneur van de Dover bijgelegd zodat Jeffries toch plaats kon nemen in de gondel. Op 7 januari 1785 waren de weersomstandigheden voor de overtocht uitstekend en werd de ballon klaargemaakt voor de historische vlucht over het Kanaal. Vanuit Dover stegen zij op om precies 1 uur ’s middags. De bewering van Blanchard over het onvoldoende draagvermogen van de ballon bleek niet geheel ongegrond te zijn. Terwijl men zich boven het Kanaal bevond begon de ballon vervaarlijk te dalen. Alle zandballast was reeds overboord gezet en de waterspiegel kwam vervaarlijk dichtbij. Toen werden als laatste redmiddel alle losse voorwerpen, delen van de versieringsornamenten van de gondel en zelfs hun klederen over boord gezet, doch de dalende beweging zette door tot zij zich op slechts enkele meters boven de golven bevonden. Op dat ogenblik echter joeg een plotselinge windstoot de ballon naar boven en men slaagde er in hoogte te houden tot de Franse kust gepasseerd was tussen Kaap Griz-Nez en Kaap Blanc-Nez. De landing zelf werd met een simpele kunstgreep uitgevoerd: Jeffries greep in het voorbijkomen van een flinke boom één van de takken, waarna Blanchard de kleppen opentrok. De pioniers landden uiteindelijk in het bos van Guisnez in de buurt van Ardres, waar later een monument werd opgericht ter ere aan deze historische vlucht. De reis zelf had twee uur en drie kwartier geduurd. De twee reizigers werden uitvoerig in Calais gehuldigd en de Parijse Prefectuur trok een verblijfsverbod van Blanchard schielijk in, om beide aëronauten ook daar te kunnen bewieroken. Bij de huldiging was inbegrepen een audiëntie bij Lodewijk XVI, waarbij de koning Blanchard beloonde met een gift van 12.000 Livres plus een jaarrente van 1200 Livres. Ook Jeffries werd nauw betrokken bij de festiviteiten en de geschiedschrijvers uit die tijd maakten veel melding van de opmerkelijk belangstelling die de Amerikaanse arts aan de dag legde voor het Parijse vrouwelijk schoon.
 
   

Nieuwe pagina 1



uw eigen startpagina

© copyright WorldwideBase 2005-2009