Eén
van de meest bekende en besproken auteurs van dit ogenblik is de Engelse auteur
John Ronald Reuel Tolkien. Hij werd geboren op 3 januari 1892 en was hoogleraar
Angelsaksisch van 1925 tot 1945, en hoogleraar in de Engelse taal- en
letterkunde van 1945 tot 1959 aan de Universiteit van Oxford. Hij is echter
vooral bekend geworden als schrijver van fictie, in het bijzonder fantasy. Zijn
fascinatie voor linguïstiek inspireerde hem tot het ontwerpen van verschillende
talen, en later zelfs het scheppen van een eigen wereld, Midden-aarde (Middle-earth)
en de geschiedenis daarvan als achtergrond voor zijn boeken.
Met zijn boeken De Hobbit (The Hobbit) en In de Ban van de Ring (The Lord of
the Rings) is hij vooral bekend geworden als de vader van de moderne high
fantasy.
Hij heeft ook essentiële bijdragen geleverd over Beowulf en Sir Gawain and the
Green Knight. Hij was lid van de literaire discussiegroep The Inklings, en was
hecht bevriend met C.S. Lewis.
Tolkien creëerde diverse kunsttalen (waarvan Quenya and Sindarin, de Elventalen
uit In de Ban van de Ring, de bekendste zijn). Hij was bekend met Esperanto, dat
hij leerde op 17-jarige leeftijd. Hoewel hij niet beweerde een Esperantist te
zijn, stond hij bekend als een promotor ervan.
J.R.R. Tolkien werd geboren in Bloemfontein, Zuid-Afrika. Zijn vader stierf toen
hij nog jong was. Zijn moeder bekeerde zich tot het katholicisme, ondanks hevige
protesten van haar familie. Zij stierf aan diabetes toen hij een tiener was,
maar hij voelde voor de rest van zijn leven dat zij een martelaar was voor haar
geloof; dit beïnvloedde duidelijk zijn eigen katholieke geloofsbelijdenis.
In de periode nadat hij opnieuw wees was geworden, ontmoette hij Edith Bratt
(die later model stond voor Luthien) en werd verliefd op haar. Ondanks vele
obstakels trouwde hij met haar, zijn eerste en grootste liefde. Tolkien diende
in het Britse leger tijdens de Eerste Wereldoorlog, bij het meest gedecoreerde
Britse legeronderdeel, de Lancashire Fusiliers. Hij zag een aantal van zijn
medestrijders en een aantal van zijn dierbaarste vrienden het leven verliezen.
Hijzelf eindigde in een militair ziekenhuis, lijdend aan loopgravenkoorts (trench
fever). Tijdens zijn herstel begon hij met het schrijven van een serie sprookjes
gebaseerd op zijn studie naar mythologie en folklore, die hij The Book of Lost
Tales noemde.
Kenners van zijn werk zeggen dat de oorlog zijn werk heeft beïnvloed; dat hij
fantasie zag als een ontsnapping aan de vreselijke realiteit van fabrieken,
machines, pistolen en bommen van de twintigste eeuw.
Tolkien had nooit verwacht dat zijn boeken populair zouden worden bij het grote
publiek. Door tussenkomst van een voormalige student, publiceerde hij De Hobbit
(The Hobbit) (1937), een boek dat hij voor zijn eigen kinderen had geschreven.
Hoewel het boek was bedoeld voor kinderen, werd het ook door volwassenen
gelezen. Het was zelfs zo populair dat de uitgever (Allen & Unwin) Tolkien
overtuigde om aan een vervolg te werken.
Dit
moedigde hem aan zijn beroemdste werk te schrijven, het epische, uit drie delen
bestaande In de ban van de ring (The Lord of the Rings (1954-1955), wat
de Encyclopaedia Britannica als richly inventive omschreef. Het schrijven van
dit epische werk nam bijna tien jaar in beslag, een periode waarin hij
onophoudelijk werd gesteund door de Inklings en zijn dierbaarste vriend, C.S.
Lewis.
The Lord of the Rings was ontzettend populair onder studenten in de jaren '60 en
is sindsdien populair gebleven. Het werd al spoedig in veel talen vertaald,
waaronder het Nederlands, maar ook in het esperanto. Veel onderzoekers,
voornamelijk werkend op het gebied van de Noorse mythologie, die dus bekend met
Tolkien's bronnen, herkennen vele thema's daaruit in zijn werk.
Tolkien dacht eerst dat The Lord of the Rings, net als The Hobbit, weer een
kinderboek zou worden, maar het groeide snel uit tot een donkerder en serieuzer
werk. Hoewel het een direct vervolg op The Hobbit was, was het voor een veel
ouder publiek bedoeld, gebaseerd op het immense achtergrondverhaal van
Midden-aarde dat hij creeërde en dat uiteindelijk, na zijn dood, gepubliceerd
zou worden (onder andere De Silmarillion).
The Lord of the Rings was, afgemeten zowel aan verkoopcijfers als aan onderzoek
onder lezers, een van de populairste boeken van de twintigste eeuw. De invloed
van Tolkien is duidelijk te zien in het fantasy-genre dat opkwam na het succes
van The Lord of the Rings.
Tolkien bleef tot aan zijn dood aan de geschiedenis van Midden-aarde werken. Van
dit materiaal stelde zijn zoon Christopher Tolkien, met behulp van
fantasy-auteur Guy Gavriel Kay, later The Silmarillion samen, dat in 1977 werd
gepubliceerd. Christopher Tolkien publiceerde in de daaropvolgende jaren veel
achtergrondmateriaal over de schepping van Midden-aarde, beginnend met
Unfinished Tales (1980), The Letters of J.R.R. Tolkien (1981), en een
verzameling essays, The Monsters and the Critics (1983), en diverse delen in de
serie The History of Middle-Earth.
Van The Lord of the Rings zijn drie films gemaakt, waarvan het derde deel in
december 2003 in de bioscoop is verschenen. Tolkien overleed op 2 september
1973. |
|
|
|