Op
16 januari 1804 steeg Joseph Louis Gay-Lussac met een luchtballon naar een
hoogte van 7,016 m; een record dat vijftig jaar lang niet zou gebroken worden.
De Franse schei- en natuurkundige Joseph Louis Gay-Lussac werd geboren op 6
december 1778 te St. Leonard-le-Noblat (Haute Vienne). Hij studeerde vanaf 1797
aan de Ecole Polytechnique in Parijs en werd in 1800 assistent natuurkunde in
het privé-laboratorium bij C. L. Berthollet en demonstrator bij de colleges van
A. F. de Fourcroy.
In 1805 en 1806 begeleidde hij A. von Humboldt op zijn reizen en voerde met
hem vele experimenten uit, die leidden tot de - later naar hem genoemde – wet
over de volumeverhouding van reagerende gassen.
In 1806 werd hij hoogleraar scheikunde aan de Ecole Polytechnique en in 1809
hoogleraar natuurkunde aan de Sorbonne. In 1832 verruilde hij dit
hoogleraarschap voor dat van scheikunde aan de Jardin des Plantes.
In 1818 werd hij tevens superintendant van de Staatskruitfabriek en in 1829
adviseur van de Munt. In 1831 begaf hij zich in de politiek en werd lid van het
Parlement.
Hij formuleerde in 1802 een wet over de uitzetting van gassen en in 1808 de wet
over de volumeverhouding van gassen bij een scheikundige reactie. Beide wetten
dragen (mede) zijn naam. Hij deed scheikundig onderzoek op het gebied van
alkalimetalen en halogenen.
Hij ontwikkelde tevens een barometer, synthetiseerde vele stoffen – waaronder
diverse cyaanverbindingen - en zorgde voor een verbetering bij de
zwavelzuurbereiding (Gay-Lussac-toren, 1827). Joseph Louis Gay-Lussac overleed
op 9 mei 1850 te Parijs. |
|
|
|