Voluit: Leopold Lodewijk Filips Marie Victor (Brussel 9 april 1835 – Laken 17 dec. 1909), tweede koning der Belgen (1865–1909), zoon en opvolger van Leopold I, uit het Huis Saksen-Coburg-Gotha, genoot een militaire opleiding en droeg voor zijn troonsbestijging de titel hertog van Brabant. Voor hij op 17 dec. 1865 de grondwettelijke eed aflegde, was hij (sinds 1853) van rechtswege lid van de Senaat, waar hij verscheidene redevoeringen hield, vnl. over de noodzaak de economische en koloniale expansie van België, en ondernam hij talrijke reizen, meestal naar het Midden- en het Verre Oosten. Op het binnenlandse vlak werd zijn ambtsperiode aanvankelijk gekenmerkt door de groeiende tegenstelling tussen katholieken en liberalen, die hij tevergeefs poogde te matigen. Vanaf 1880 werd hij geconfronteerd met de opkomst van het socialisme en de christen-democratie en met de doorbraak op het politieke vlak van de Vlaamse Beweging. Zowel de sociale als de Vlaamse Beweging droeg hij geen goed hart toe, zodat hij ze met de hulp van conservatieve politici als Ch. Woeste trachtte in te dijken. Zonder succes poogde hij bij de grondwetsherziening van 1893 (invoering van het meervoudig algemeen kiesrecht) het koninklijk referendum in te voeren, waardoor het mogelijk zou worden een koninklijk vetorecht tegen parlementaire beslissingen door het volk te laten beoordelen. Evenals zijn vader beschouwde Leopold II de landsverdediging als zijn persoonlijk werkterrein. Om de Belgische neutraliteit te waarborgen was volgens hem een belangrijke militaire inspanning nodig. Daartoe liet hij forten oprichten in de Maasvallei (Luik en Namen) en streefde hij naar de invoering van de persoonlijke dienstplicht (de desbetreffende wet bekrachtigde hij op zijn sterfbed). Hij droeg in aanzienlijke mate bij tot de economische expansie van het land (uitbreiding van de havens van Antwerpen, Gent en Oostende; aanleg van de haven van Zeebrugge; grootse urbanisatieplannen te Brussel). Zijn levenswerk is de stichting van de Onafhankelijke Kongostaat, waarvan hij in 1885 als de soeverein werd erkend. De kritiek op zijn beleid aldaar en de materiële moeilijkheden om dit onmetelijke gebied te beheren, leidden uiteindelijk tot de overname van de Kongostaat door België op 8 okt. 1908. Uit Leopolds huwelijk (22 aug. 1853) met aartshertogin Maria Hendrika van Oostenrijk werden vier kinderen geboren: Louise (1858–1924), Leopold (1859–1869), Stéphanie (1864–1945) en Clémentine (1872–1955). Uit een verhouding met Blanche Delacroix had hij twee zonen.