 De
Franse koning Lodewijk de negende (Louis IX) bijgenaamd
de Heilige werd geboren in Poissy op 25 april 1214 en
overleed nabij Tunis op 23 augustus 1270.
Hij was koning van 1226 tot 1270, uit het Huis Capet, zoon van Lodewijk
VIII, stond aanvankelijk onder voogdijschap van zijn moeder, Blanche van
Castilië. Zijn intense vroomheid, die zijn politiek realisme niet in de
weg stond, uitte zich m.n. in de deelname aan de Zevende Kruistocht
(1248–1250), waarin hij gevangen werd genomen, terwijl hij na vrijlating
nog vier jaar in Syrië verbleef, tegen Frankrijks belangen in. Hetzelfde
geldt voor de Achtste Kruistocht, gericht tegen Tunis, waarbij Lodewijk
de dood vond. Toch wist Lodewijk het interne evenwicht van het
koninkrijk te verzekeren, door het bestuurlijk kader van Filips II
August met baljuws uit te bouwen en deze door een kader van
rechtsgeleerde controleurs te overkoepelen (1247). Verder ontwikkelden
zich twee secties uit de Curia regis: enerzijds de centrale koninklijke
rechtbank, het latere Parlement van Parijs, en anderzijds de Rekenkamer,
voor de financiële sector. De territoriale expansie was beperkt en werd
slechts afgerond met de aankoop van de territoria Blois, Chartres en
Mâcon. Lodewijk trad verder zeer vaak op als scheidsrechter in de
internationale Europese politiek, o.m. in de opvolgingsstrijd tussen
Avesnes en Dampierres in Vlaanderen en Henegouwen (1246 en 1256) en in
het conflict tussen de Engelse koning Hendrik III en diens vazallen
(1264). Lodewijk was in 1234 gehuwd met Margaretha van Provence. Hij
werd in 1297 gecanoniseerd. |
|
|
|
