De scheikundige Linus Pauling werd geboren op 28 februari 1901.
Linus Pauling is de enige geleerde die ooit alleen twee verschillende Nobelprijzen heeft gekregen. De eerste verwierf hij in 1954 voor zijn baanbrekende werk in de scheikunde, de tweede kreeg hij voor zijn inspanningen op het gebied van de vrede. Dat was in 1962.
Linus Pauling had zich namelijk als geen ander ingezet voor het stopzetten van de bovengrondse kernproeven in de jaren vijftig.
Linus Pauling is in de eerste plaats een eminent geleerde. Door lezers van het wetenschappelijke tijdschrift de New Scientist werd hij in een enquête gerangschikt onder de twintig topgeleerden aller tijden, naast personen als Albert Einstein, Madame Curie en Isaac Newton.
Pauling was een persoonlijk vriend van zijn tijdgenoot Einstein. Wat Einstein betekende voor de moderne natuurkunde, betekent Pauling voor de scheikunde. Hij wordt algemeen gezien als de grondlegger van de moderne chemie. Niet voor niets noemde Schulz in zijn strip het geleerde vriendje van Charlie Brown en Snoopy, Linus.
In 1968 introduceerde Linus Pauling in het wetenschappelijke tijdschrift Science de term orthomoleculair. 'Orthos' betekent in het Grieks 'juist, recht, gezond'. 'Moleculair' betekent 'met betrekking tot de moleculen'. Onder orthomoleculaire stoffen worden voornamelijk stoffen verstaan die in voeding voorkomen. Vrij naar het Nederlands vertaald, definieerde Pauling de orthomoleculaire geneeskunde als: de behandeling van ziekte, door de organen te voorzien van de optimale moleculaire omgeving, in het bijzonder de optimale concentraties van stoffen die normaal in het menselijk lichaam aanwezig zijn.
Het zal duidelijk zijn, dat deze optimale moleculaire omgeving zal moeten worden verzorgd door de voedingsstoffen uit ons eten en met name door de vitamines en mineralen. En wanneer onze voeding ons deze essentiële voedingsstoffen niet meer levert, dan wordt het gebruik van voedingssupplementen noodzakelijk. Ook Pauling benadrukte in de eerste plaats het gebruik van goede, gevarieerde voeding, maar ook hij achtte het gebruik van voedingssupplementen nodig als een essentiële aanvulling voor een optimale gezondheid. Zelf nam hij elke dag 18 gram vitamine C, 25.000 IE vitamine A, 800 IE vitamine E, een B-complex tablet en een multivitamine-mineraal. In het bijzonder legde hij de nadruk op vitamine C, zoals wel blijkt uit de 18 gram die hij elke dag innam. Hij beschouwde vitamine C als verreweg de belangrijkste vitamine, vooral omdat de mens, in tegenstelling tot vrijwel alle andere levende organismen, deze vitamine zelf niet kan aanmaken. Vitamine C neemt daarom onder de vitamines een speciale plaats in en kan voor de menselijke gezondheid een zeer belangrijke rol spelen. Maar dan moet het wel in voldoende hoge dosering genomen worden. Dan is het effect optimaal. Pauling overleed in het jaar 1994.