 Op
4 januari 1809 werd Louis Braille als vierde kind uit het huwelijk van
de harnasmaker Simon René Braille en Monique geboren. Het was een
nieuwsgierig en opgewekt kind.
Toen Louis Braille 3 jaar oud was verwondde hij zijn ene oog aan een
scherp voorwerp in zijn vaders werkplaats, terwijl hij daar aan het
spelen was. Ondanks de best mogelijke medische hulp die in die tijd te
krijgen was, ging het oog ontsteken en de ontsteking sloeg over op het
tweede, toen nog goede, oog. De medici konden de ontsteking niet genezen
en Louis Braille werd volledig blind.
De beide ouders, de priester en de leerkracht van de plaatselijke
school in Coupvray hadden echter reeds opgemerkt dat Louis erg pienter
was; dit leidde ertoe dat Louis toestemmig kreeg toen hij op de
schoolgaande leeftijd kwam, om ook in de klas te gaan zitten. Op deze
manier zou hij toch wat bijleren door het luisteren naar de lessen.
Ondanks de veronderstellingen dat Louis wel nooit echt omgang zou
krijgen met zijn klasgenoten, leidde hij al snel de klas.
Op de extreem jonge leeftijd van 10 jaar werd Louis Braille naar het
Koninklijk Instituut voor Blinden in Parijs gebracht. Daar werd
voornamelijk mondeling lesgegeven, alhoewel er ook boeken waren. Deze
boeken bevatten de gewone letters, die het zwartschrift ook kent, maar
dan verhoogd t.o.v. de ondergrond, zodat ze voelbaar waren. Ook hier
bleef Louis goed leren en ontwikkelde een talent voor muziek;
voornamelijk piano en orgel. Langzaam kwam het idee van een schrift
speciaal voor blinden in zijn hoofd.
De Franse leger-kapitein Charles Barbier de la Serre was in die zelfde
tijd op zoek naar een systeem waarmee zijn soldaten in het donker zouden
kunnen lezen en schrijven; zonder licht te gebruiken. Hij bedacht een
systeem met twaalf punten per karakter die voelbaar werden gedrukt. Toen
hij het idee had uitgewerkt toonde hij het aan het Koninklijk Instituut
voor Blinden in de hoop dat men het daar officiëel zou willen gaan
gebruiken. Op het instituut was men echter huiverig voor het schrift,
dat voelbaar was en waarin alles werd geschreven zoals het gezegd werd.
Louis Braille is het schrift vervolgens gaan bestuderen en heeft de
tekortkomingen eruit gehaald. Zo kreeg het schrift nog maar 6 punten
i.p.v. 12, en werd het van phonetisch-schrift omgebouwd tot het gewoon
correct spellen van de woorden. Na drie jaar veranderen heeft Louis
Braille op 15 jarige leeftijd het brailleschrift ontwikkeld dat wij nog
altijd kennen en veel visueel gehandicapten nog altijd gebruiken. Later
heeft Louis Braille ook de fundamenten van het braillemuziekschrift
gebouwd en publiceerde in 1829 een bundel met de methode om woorden te
schrijven, wat muziek en enkele liedjes op basis van
braillemuziekschrift voor blinden en gecomponeerd door blinden. |
|
|
|
