 De
Belgische politicus en industrieel Paul Vanden Boeynants werd
geboren te Vorst op 22 mei 1919.
Vanden Boeynants breidde als slagerszoon het gezinsbedrijf uit tot een
industriële onderneming. In
de Tweede
Wereldoorlog verbleef hij een tijdlang in Duitse
krijgsgevangenschap. Hij was christen-democratisch kamerlid voor het
arr. Brussel (1949-1985) en is sinds 1952 gemeenteraadslid van de stad
Brussel, waarvan hij lange tijd schepen was (1953-1958; 1965-1966-1972).
Vanden Boeynants was minister van Middenstand (juni 1958-maart 1961) en
eerste-minister van een CVP-PVV-regering (maart 1966-febr. 1968), die
tot aftreden werd gedwongen toen zij het niet eens kon worden over de
overheveling van de Franstalige universiteit van Leuven naar Wallonië.
Van jan. 1972 tot okt. 1979 beheerde hij in diverse kabinetten de
portefeuille van Landsverdediging. Hij was tevens minister van Brusselse
Aangelegenheden in de eerste regering-Tindemans
(april 1974-april 1977) en vice-premier in de tweede regering-Tindemans
(juni 1977-okt. 1978). Na het ontslag van Tindemans (11 okt. 1978)
leidde hij een overgangskabinet dat de grondwetsherziening van 1980
voorbereidde en had hij als formateur een actief aandeel in de
totstandkoming van de eerste regering-Martens
(april 1979-jan. 1980), waarin hij tot okt. 1979 vice-premier was. Van
mei 1961 tot april 1966 was hij voorzitter van de (unitaire)
Christelijke Volkspartij (CVP) en van okt. 1979 tot dec. 1981 van de
Parti social chrétien (PSC). Op 15 juli 1969 werd hij tot minister van
Staat benoemd. Als tweetalige (van Vlaamse afkomst) is Vanden Boeynants
steeds een promotor geweest van de verstandhouding tussen Nederlands- en
Franssprekenden. Zo kwam, toen de taalkundige splitsing van de
christelijke partij zich aan het voltrekken was, onder zijn impuls bij
de parlementsverkiezingen van 1968 (waarbij hij met 116!007
voorkeurstemmen een persoonlijk succes boekte) en bij de
gemeenteraadsverkiezingen van 1970 te Brussel een kartel van Nederlands-
en Franstaligen op. Toen de splitsing ook te Brussel een feit werd, koos
hij voor de Franstalige PSC.
In 1982 kwam 'VdB' in opspraak wegens fiscale fraude. Hij werd daarvoor,
en wegens valsheid in geschrifte, in 1986 tot een voorwaardelijke
gevangenisstraf van drie jaar en een geldboete van 500!000 F
veroordeeld. De gerechtszaak en de veroordeling waren er de oorzaak van
dat hij na de gemeenteraadsverkiezingen van 1982 en 1988 zijn ambitie
burgemeester van Brussel te worden, niet kon waarmaken.
Op 14 jan. 1989 werd Vanden Boeynants aan zijn woning in Brussel
ontvoerd en een maand later tegen losgeld weer vrijgelaten; de politieke
motieven die de ontvoerders voorwendden, bleken louter misleiding. Tegen
de zgn. bende van PatrickHaemers, die werd verdacht van de kidnapping,
begon in 1993 een rechtsgeding voor het Hof van Assisen van Brabant;
Haemers zelf pleegde echter zelfmoord. |
|
|
|
