De
acteur Peter Ustinov is zondag 28 maart 2004 overleden. Hij is 82 jaar geworden.
Ustinov overleed in Zwitserland, waar de in Groot-Brittannië geboren acteur al
tientallen jaren leefde.
Peter Ustinov werd geboren in Londen, op 16 april 1921. Hij was de zoon van een
Duitse vader van Russische afkomst en een Franse moeder, en hij leerde mensen
aan het lachen maken op zijn deftige Engelse kostschool, ter compensatie van
zijn toen al niet voor sport geschikte lichaam. Hij debuteerde op 17-jarige
leeftijd als acteur en had al snel ook als toneelschrijver succes. Als
filmacteur - hij debuteerde in 1940 in Hullo Fame - had Ustinov het meeste
succes, al maakte zijn postuur hoofdrollen vaak onmogelijk. Ustinov werd
begin van de jaren ’50 bekend door zijn karakterrollen in monumentale
Hollywoodfilms, zoals die van de gekke keizer Nero in Quo Vadis en de
slavenhandelaar in Stanley Kubricks
Spartacus (1959). Voor deze rol kreeg hij een Oscar. Een tweede volgde in 1964
voor Topkapi. Groot succes had hij ook in de rol van
Agatha Christies Belgische
meesterdetective Hercule Poirot, onder meer in Dood op de Nijl. Een van zijn
laatste rollen was die van de Saksische keurvorst Frederik de Wijze in de Duitse
speelfilm Luther. Hij regisseerde ook de koude oorlog-komedie Romanoff and
Juliet (1962) en Billy Budd (1954), de bijzondere verfilming van een
zeemansverhaal van Melville dat van Terence Stamp een ster maakte. Sindsdien is
Ustinovs werkdrift fenomenaal gebleven. Hij speelde in meer dan vijftig films,
schreef 23 toneelstukken, 13 romans en een autobiografie, en regisseerde behalve
films ook toneelstukken en opera's. Ustinovs filmrollen bleven de laatste jaren
beperkt tot bijrolletjes, zoals die van mopperende grootvader in The Bachelor,
en zijn laatste regie dateert uit 1987.
Zijn carrière als acteur
omspande circa zestig jaar. Sir Peter Ustinov was tevens
goodwill-ambassadeur van Unicef.
Ustinov dankte zijn enorme populariteit in veel landen in de wereld niet alleen
aan zijn werk als acteur: hij was een veelzijdig talent. In een tijdspanne van
een halve eeuw tijd schreef hij negen scenario’s, meer dan tien romans en
verhalen en ruim twintig toneelstukken waaronder Beethovens Tiende. Hij was ook
actief als filmregisseur, en ensceneerde opera’s in Berlijn, Hamburg, Dresden,
Salzburg, Londen, Parijs en Moskou. Als solo-entertainer en komiek trad hij in
de hele wereld op.
Unicef
Ustinov zich ook engageerde als speciaal ambassadeur van Unicef, professor
inzake onderzoek naar vooroordelen en voorzitter van de Wereldfederalisten. De
Duitse bondspresident Johannes Rau betitelde hem als een ,,wereldburger''. Als
zoon van een Duitse journalist van Russische komaf en van een Franse
kunstenares, groeide hij op in Londen, trok later naar Amerika en bracht de
herfst van zijn leven door aan het Meer van Genève in Zwitserland. |
|
|
|