Blair, Tony (officieel: Anthony Charles Lynton) (Edinburgh 6 mei 1953), Brits politicus, zoon van een conservatieve advocaat, kreeg zijn opleiding aan exclusieve particuliere scholen en studeerde van 1972 tot 1975 rechten aan de elite-universiteit van Oxford. In deze tijd ontwikkelde hij meer links gerichte sympathieën.
Na zijn studie werd hij in een gerenommeerd advocatenkantoor in Londen opgenomen. Binnen de Labour Party, waarvan hij in 1975 lid was geworden, vestigde hij de aandacht op zich door veel vernieuwende ideeën. In 1983 veroverde hij een zetel in het Lagerhuis. Daar rees zijn ster snel: hij werd woordvoerder van de oppositie voor financiële en economische aangelegenheden en werd in 1988 in het schaduwkabinet van labourleider Neil Kinnock opgenomen. Na de plotselinge dood van Kinnocks opvolger John Smith werd hij tot leider van de Labour Party gekozen (juli 1994). In deze functie slaagde hij erin de partij te ontdoen van verouderde dogmatische standpunten (zoals nationalisatie van het bedrijfsleven) en vormde hij Labour om tot een moderne sociaal-democratische beweging, die ook de middengroepen aansprak.
Mede dankzij een goed geoliede verkiezingscampagne, waarin de nadruk werd gelegd op verbetering van het onderwijs en bestrijding van de misdaad, wist Blair bij de Lagerhuisverkiezingen van 1 mei 1997 zijn conservatieve tegenstander John Major een verpletterende nederlaag te bezorgen, waarna hij aan het hoofd van de regering kwam.
In 2003 was Blair, samen met de Amerikaanse president George Bush junior, de initiatiefnemer voor de aanval op en de oorlog in Irak.