De legendarische Russische balletdanser en choreograaf Vaslav Nijinsky werd geboren (volgens hetdoopregister in Warschau) op 12 maart 1890.
Vaslav Fomitsj Nijinski  was één van de grootste danskunstenaars aller tijden.
Hij studeerde evenals zijn zuster Bronislava Nijinska, bij o.a. N. Legat en P. Gerdt, aan de school van het Keizerlijk Ballet te St.-Petersburg waar hij in 1907 als danser debuteerde en furore maakte naast partners als Mathilde Ksjessinska, Anna Pavlova en Olga Preobrajenska. In 1911 nam hij ontslag.
Vanaf het begin (1909) was hij de ster van de door zijn minnaar Serge Diaghilev geleide Ballets Russes, die door zijn geniaal kunstenaarschap en wonderbaarlijke techniek, m.n. een sensationele ballon (zweefkracht) en elevatie (springhoogte), het publiek in de hele wereld in vervoering bracht. Voor hem creëerde Michel Fokine vele balletten, m.n. Schéhérazade (1910), Le spectre de la rose (1911) en Petrouchka (1911) waarin hij zijn grootste triomfen vierde, dikwijls met Tamara Karsavina als partner.
Hij zelf maakte choreografieën die in verschillende opzichten hun tijd ver vooruit waren, m.n. de schandaal verwekkende balletten L'après-midi d'un faune (1912; muziek Claude Achille Debussy) en Le sacre du printemps (1913; Igor Strawinsky). In 1913 trouwde hij met de Hongaarse adellijke danseres Romola de Pulszky, waarna Diaghilev hem ontsloeg, hetgeen het begin van zijn ondergang bleek.
Na zeer kort een eigen groep in Londen te hebben geleid (1914) was hij twee jaar lang tijdens de Eerste Wereldoorlog in Boedapest geïnterneerd als Russisch vreemdeling tot Diaghilev hem vrij wist te krijgen en weer engageerde voor tournees in Noord- en Zuid-Amerika (1916-1917). In deze jaren vestigde hij zich met zijn gezin (in 1914 was zijn dochter Kyra geboren) in Zwitserland en werd zijn geestelijke aftakeling, door dementia praecox, steeds duidelijker; in 1919 werd hij ongeneeslijk krankzinnig verklaard en verbleef vanaf toen meestal in een inrichting. Hij overleed in Londen, op 8 april 1950.