De Fransman Voltaire werd geboren in Parijs op 21 november 1694 als François Marie Arouet.
Deze schrijver en filosoof wordt als de belangrijkste vertegenwoordiger van 'de verlichting' beschouwd.
Voltaire schreef niet alleen filosofische boeken en artikelen maar ook drama, romans, geschiedkundige werken, theaterrecensies en essays over strafrecht en staatkundige aangelegenheden.
Zijn satirische geschriften met kritiek op de regering en het hof brachten hem al vroeg in problemen. In 1717 werd hij hiervoor zelfs opgesloten in de Bastille.
Na de succesvolle uitvoering van zijn tragedie "Oedipus" (1719) werd hij echter de geliefde hofdichter en stond hij in de gunst van de koning tot hij opnieuw in opspraak raakte. In 1726 week Voltaire uit naar Engeland.
Door zijn werk "Lettres anglaises" (1734), waarin hij het politieke leven in Engeland en Frankrijk vergeleek, raakte hij opnieuw in de knel. Om arrestatie te voorkomen vluchtte Voltaire in 1733 naar Lotharingen, waar hij tien jaar zou wonen en waar zijn belangrijkste publicaties ontstonden. Voltaire nam het op als verdediger van mensenrechten en religieuze tolerantie.
Van 1750 tot 1753 verbleef Voltaire in Berlijn, op uitnodiging van Frederik de Grote, die hem al lang vereerde. Na 1759 vestigde Voltaire zich in Ferney. Geregeld bezocht hij Parijs, waar hij inmiddels was opgenomen als lid van de Franse Academie (Académie Française). Hij overleed in 1778. Andere belangrijke werken o.a.: Zaïre (1732), Mahomet (1742), Candide (1759) en Droits des hommes (1769).