Wilhelm
Conrad Röntgen werd geboren op 27 maart 1845 in het Duitse Lennep (nu een deel
van Remscheid).
Deze Duitse natuurkundige studeerde in Zürich werktuigbouw- en later natuurkunde
(promotie in 1869). Na als buitengewoon hoogleraar in de wiskunde en
natuurwetenschappen in Straatsburg te hebben gedoceerd, was hij achtereenvolgens
hoogleraar te Hohenheim (1875), Straatsburg (1876), Giessen (1879), Würzburg
(1885) en München (1900-1923).
Als natuurkundige had hij al naam gemaakt door zijn onderzoekingen over het
gedrag van kathodestralen, toen hij wereldberoemd werd door de ontdekking in
1895 van een tot dan toe onbekend type stralen : de röntgenstraling.
In 1901 kreeg hij de (in dat jaar voor het eerst toegekende) Nobelprijs
voor natuurkunde. Röntgen heeft zich o.m. beziggehouden met onderzoek
naar eigenschappen van gassen, pyro-elektriciteit, piëzo-elektriciteit, de
optische eigenschappen van kwarts en de magnetische rotatie van het
polarisatievlak van licht.
Niet
zozeer als natuurkundige, maar eerder als amateurfotograaf ontdekte Wilhelm
Conrad Röntgen op 8 november 1895 bij toeval de straling die nu naar hem genoemd
is en de mogelijkheden daarvan voor de wetenschap. Bijgaande foto (rechts)
toont zijn eerste röntgenfoto, genomen van de hand van zijn vrouw.
Röntgen, toen hoogleraar natuurkunde aan de universiteit van de Duitse stad
Würzburg, was in zijn laboratorium bezig met proeven waarbij hij elektriciteit
door een met gas gevulde glazen buis liet gaan. In diezelfde periode maakten
onderzoekers van deze "glasontladingsbuizen" gebruik om de fraaie
lichtverschijnselen te bestuderen, die bij doorgang van elektrische stroom door
verdunde gassen optreden, de zogenaamde kathodestralen. Röntgen overleed in
München op 10 februari 1923. |
|
|
|