Scarlatti, Alessandro

(Palermo 1660 - Napels 1725)

Italiaans componist. Scarlatti ging in 1672 naar Rome, waar hij misschien les kreeg van Carissimi, maar in elk geval bevriend raakte met Pasquini en Corelli. Van 1679 tot 1683 was hij in dienst van koningin Christina van Zweden, die te Rome verbleef; daarna was hij van 1684 tot 1702 en van 1708 tot 1717 hofdirigent te Napels en van 1703 tot 1708 dirigent aan de Santa Maria Maggiore te Florence. Na een verblijf in Rome (1717-1722), vestigde hij zich weer in Napels.
Scarlatti was de belangrijkste vertegenwoordiger van de Napolitaanse School. In zijn opera's krijgt het orkest een grote rol toebedeeld, toegespitst op een rijkere orkestbehandeling en episoden waarin instrumentale en vocale virtuositeit de hoofdzaken zijn. Voorts kreeg de da capo-aria een vaste plaats en verrijkte hij het door het orkest begeleide recitatief met een dramatische expressie. Zijn oeuvre is enorm groot en omvat 114 opera's, meer dan 800 cantates, 12 concerti grossi en voorts missen, psalmen, motetten, madrigalen, kamermuziek en orgelwerken.
Tot zijn leerlingen behoorden zijn zoon Domenico, Johann Adolf Hasse en Francesco Geminiani.