Glazoenov, Alexander (Konstantinovitsj)

(Sint-Petersburg 1865 - Parijs 1936)

Russisch componist. Glazoenov was vanaf 1880 een leerling van Rimski-Korsakov. Hij componeerde reeds op zestienjarige leeftijd een symfonie, die door Liszt in Weimar werd uitgevoerd. Vanaf 1888 was hij werkzaam als dirigent. In 1899 werd hij benoemd tot leraar aan het conservatorium van Sint-Petersburg en in 1905 tot directeur van dit instituut. Na de Russische Revolutie werd zijn situatie door de autoriteiten bemoeilijkt. In 1928 verliet hij Sint-Petersburg, inmiddels omgedoopt tot Leningrad, en vertrok naar Spanje. Al concerterend reisde hij als dirigent door de Verenigde Staten, Engeland en Frankrijk, om zich ten slotte voorgoed in Parijs te vestigen. Componeren deed hij sinds 1928 vrijwel niet meer, maar hij voltooide wel werken van zijn landgenoot Borodin.

Zijn oeuvre is in een romantisch idioom geschreven, maar niet altijd zeer oorspronkelijk. Glazoenov componeerde piano-, orgel-, kamer- en orkestmuziek (o.a. 8 symfonieën, symfonische gedichten, concerten voor viool, voor saxofoon en twee voor piano), toneelmuziek, balletten (Raymonda , 1897, De jaargetijden , 1898) en koormuziek.