Thomas, (Charles Louis) Ambroise

(Metz 1811 - Parijs 1896)

Frans componist. Thomas studeerde aan het conservatorium van Parijs, waar Kalkbrenner, Barbereau en Lesueur zijn belangrijkste leraren waren. In 1832 won hij de Prix de Rome met de cantate Hermann et Ketty . Na terugkeer uit Rome wijdde hij zich vol overgave aan het componeren voor het theater, maar zijn eerste werken werden stuk voor stuk mislukkingen. De werken die daarop volgden, werden ook uitermate koel, soms maar nauwelijks beleefd ontvangen. Terecht trok Thomas zich na enkele jaren uit het theatervak terug (1844-1849). Een nieuwe poging om vaste voet aan de theatergrond te krijgen, slaagde wel: in 1849 werd Caid een succes. Een nog grotere artistieke en zakelijke winst was het jaar daarop Songe d'une nuit d'été . Helaas werden de werken hierna, opnieuw een teleurstelling. Maar toen kwamen Mignon (1866), zijn meesterwerk, en Hamlet (1868), die hem de roem en eer brachten die hij zo naarstig had gezocht. De bekroning van zijn loopbaan vond plaats in 1871 met zijn benoeming tot directeur van het vermaarde Parijse conservatorium, als opvolger van Auber.

Andere belangrijke werken van Thomas zijn de opera's Gille et Gillotin (1874) en Françoise de Rimini (1882), en het ballet La tempête (1889). Daarnaast componeerde hij cantates, een requiem, een Messe solennelle , kamermuziek, orkestwerken, pianomuziek en koorwerken (waaronder vooral de mannenkoren opvallen).