header componisten


 maak van deze website uw startpagina !

WorldwideBase
Alle wwbase pagina's

 

Arvo Pärt
 

 
   



 



Pärt, Arvo

(geb. Paide 1935)

Estlands componist. Pärt studeerde compositie bij Heino Eller aan het conservatorium van Tallinn. Van 1957 tot 1967 was hij bij de Estlandse radio verantwoordelijk voor geluid en muziek bij de programma's; in deze periode schreef hij ook filmmuziek. In 1980 verliet hij Estland om zich na een kort verblijf in Wenen nog hetzelfde jaar in Berlijn te vestigen. In 1996 werd hij erelid van de American Academy of Arts and Letters.

Tweemaal trok Pärt zich terug uit het muzikale leven uit onvrede over zijn werkwijze en het resultaat daarvan. Beide keren besloot hij nieuwe technieken te gaan gebruiken. Aanvankelijk stond hij onder invloed van componisten als Prokofjev en Sjostakovitsj; dit is te horen in enkele vroege pianowerken en een strijkkwartet. In de jaren zestig werkte hij met de typisch westerse technieken van het serialisme (symfonie nr. 1, 1963), een gedurfde stap in een communistisch land. Deze zeer nieuwe technieken maakten begin jaren zeventig plaats voor eeuwenoude. In zijn vocale werken vanaf die tijd is de intensieve studie die hij maakte van het gregoriaans, de vocale muziek uit de Renaissance en de Russisch-orthodoxe liturgie duidelijk te horen. In de late jaren zeventig ontstond gaandeweg wat Pärt zelf de `tintinnabuli'-stijl noemde. Deze gaat uit van het grondprincipe van de westerse klassieke muziek: de drie noten van de drieklank, die klinken als bellen, `tintinnabulations'. In zijn instrumentale werken komt dit het duidelijkst tot uiting (Tabula rasa, 1977, Fratres, 1977-1980).

Herhaling van muzikaal materiaal, helderheid van vorm en tijdloosheid zijn kenmerkend voor Pärts muziek, daarnaast spirituele kracht en meditatieve rust. In de jaren negentig bereikte hij een ware cultstatus, mogelijk in samenhang met de opkomst van new age en de algemene hang naar spiritualiteit. Tot de werken die hij schreef op liturgische of bijbelse teksten, behoren: Credo (1968), Passio (1977-1982), Te Deum (1984-1986), Miserere (1989), Litany (1994) en Pokajaanen (1998). Verder o.a. drie symfonieën (1963, 1966, 1971), Cantus in memoriam Benjamin Britten (1977), Summa (1978) en Festina lente (1988-1990).

 
   

Nieuwe pagina 1



uw eigen startpagina

© copyright WorldwideBase 2005-2009