Halffter, Cristóbal (Jiménez)

(geb. Madrid 1930)

Spaans componist. Halffter werd geboren in een kunstzinnige Spaanse familie, die contacten onderhield met Federico García Lorca, Manuel de Falla en Salvator Dalí; zijn ooms Ernesto en Rodolfo waren in Spanje componisten van naam. Halffter studeerde te Madrid aan het conservatorium en privé bij Tansman in Parijs. In 1960 werd hij tot leraar en in 1964 tot directeur van het conservatorium van Madrid benoemd. Beide functies gaf hij op in 1966 om zich geheel aan het componeren te kunnen wijden.

Al vroeg zocht hij aansluiting bij de Europese avant-garde, en ontmoette Stockhausen en Ligeti in Parijs. Zijn werken weerspiegelen invloeden van De Falla, later van Stravinsky, Bartók, Schönberg, Hindemith, Webern en Stockhausen. Stapsgewijs maakte Halffter zich een moderne klanktaal eigen: terwijl Antifona (1952) invloeden van De Falla en Dos movimientos voor strijkorkest (1955) kenmerken van Stravinsky en Bartók vertonen, heeft hij zich in Cinco microformas (1959-1960) door Webern laten inspireren en maakt hij in Espejos (1963) en Lineas y puntos (1966) gebruik van elektronische middelen. Daarnaast getuigen zijn politiek getinte Requiem por la libertad imaginada (1971) en Elegías al muerte de tres poetas españoles (1974-1975), evenals zijn bewerkingen van composities van Antonio Soler tot Isaac Albéniz voor kinderen en jongeren, van een diepe liefde voor het Spaanse volk en de Spaanse cultuur, een liefde die hij in een moderne klanktaal tracht weer te geven.