header componisten


 maak van deze website uw startpagina !

WorldwideBase
Alle wwbase pagina's

 

 De jaren 60

 

 
   



 

De jaren zestig
Aan deze situatie kwam een eind toen omstreeks 1963 een tweede, ditmaal definitieve omwenteling in de popmuziek werd ingeluid met de komst van The Beatles en The Rolling Stones, die uit de diverse bronnen van de pop hun eigen opwindende muziekstijl creëerden. Deze beatmuziek, met in het voetspoor van Beatles en Stones talloze andere Britse formaties (The Searchers, The Dave Clark Five, The Hollies, The Animals, The Kinks, The Who, The Small Faces, The Yardbirds), veroverde in hoog tempo eerst West-Europa, daarna de Verenigde Staten.

In Groot-Brittannië zelf woedde in de daaropvolgende jaren de blanke blues, geëntameerd door ‘godfather’ John Mayall en zijn Bluesbreakers, een soort leerschool die toonaangevende groepen als Fleetwood Mac en Cream (met meestergitarist Eric Clapton) voortbracht. Soul en folk waren twee belangrijke Amerikaanse stromingen die de Britse hegemonie intussen wisten te weerstaan. Soul, een eigentijdse rhythm and blues-variant, had zijn grootste troeven in o.a. The Supremes, Stevie Wonder, Temptations, Marvin Gaye, Otis Redding, Aretha Franklin en James Brown, terwijl folkmusic, voortgekomen uit de annexatie van de traditionele Amerikaanse folk door de linkse studentenbeweging, zich manifesteerde in singers/songwriters als Phil Ochs, Bob Dylan en Joan Baez. Mede onder invloed van deze laatsten, maar nog duidelijker door de zich muzikaal continu vernieuwende Beatles, begon de popmuziek zich in de tweede helft van de jaren zestig in snel tempo te ontwikkelen. Teksten werden persoonlijker en/of pretentieuzer, composities ingewikkelder en langer dan de tot dan toe gebruikelijke twee à drie minuten, en ook andere ingesleten begrenzingen van het genre werden steeds vaker doorbroken. Terwijl het instrumentarium zich gaandeweg had verengd tot bijna uitsluitend (bas)gitaar en drums, vond er in deze periode weer een uitbreiding plaats door middel van toetsinstrumenten (piano, elektronisch orgel), synthesizer, saxofoons e.d. De elektrische gitaar bleef echter het dominante instrument in de popmuziek.

In Californië, aanvankelijk het exclusieve terrein van surfmuziek van groepen als The Beach Boys, maar ook de wieg van folkrock-pioniers als The Byrds en avantgardistische musici als Frank Zappa en Captain Beefheart, werd de bakermat van de hippiecultuur gelegd (zie hippies). De onder invloed van drugs – met name LSD ( ‘acid’) – tot stand gekomen muziek, gekenmerkt door instrumentale improvisatie en surrealistische teksten, heette acid-rock of psychedelica en San Francisco was het magisch centrum van deze vrede en liefde predikende beweging. In deze tijd vonden ook de grote popfestivals plaats zoals Woodstock (in de Verenigde Staten) en Kralingen (in Nederland). Belangrijke groepen waren o.a. Jefferson Airplane, The Grateful Dead, Country Joe and The Fish en Buffalo Springfield.

Maar het hippiedom had ook een duistere kant, die tot uiting kwam in het werk van o.a. Velvet Underground en The Doors, de laatsten onder leiding van de charismatische zanger/dichter Jim Morrison. Zijn voortijdige, door overmatig druggebruik veroorzaakte dood, min of meer samenvallend met die van zijn collega's als zangeres Janis Joplin en de al bij het leven legendarische gitarist Jimi Hendrix, luidde begin jaren zeventig het einde van de droom in, in 1970 nog eens extra gesymboliseerd door het uiteenvallen van The Beatles.

 
 
   

Nieuwe pagina 1



uw eigen startpagina

© copyright WorldwideBase 2005-2009