Tinel, Edgar (Pierre Joseph)

(eig. Petrus Josephus Edgardis Tinel; Sinaai 1854 - Brussel 1912)

Belgisch componist en pianist. Tinel ging in 1863 naar het conservatorium van Brussel, en begon in 1873 een carrière als pianosolist, die hem internationale bekendheid bracht. In 1877 won hij de Prix de Rome met de cantate Klokke Roeland . In 1881 volgde hij Lemmens op als directeur van diens instituut te Mechelen. Van 1889 tot 1908 was hij inspecteur van de Belgische muziekscholen. In 1896 werd hij tevens leraar aan het Brussels conservatorium, waarvan hij in 1909 directeur werd. Vanuit zijn religieuze betrokkenheid propageerde hij het herstel van de liturgische muziek. Hij stond paus Pius X bij met het opstellen van de encycliek Motu proprio (1903) over de liturgische vernieuwing.

Ook zijn muziek, die met werken als Klokke Roeland en Vlaamsche stemme aanvankelijk Vlaams-nationalistisch was, evolueerde naar religieus getinte werken als het oratorium Franciscus (1888), de Missa in honorem beatae Mariae virginis de Lourdes (1892) en de geestelijke opera Katharina (1909). Tot zijn publicaties behoren: Le chant grégorien (1890) en Pie X et la musique sacrée (1908).

Algemeen wordt Tinel met Benoit beschouwd als de invloedrijkste figuur van de Vlaamse muziek aan het einde van de 19e eeuw.