Elgar, (Sir) Edward (William)

(Broadheath 1857 - Worcester 1934)

Brits componist, dirigent en violist. Als violist en dirigent leerde Elgar het muziekvak voornamelijk in de praktijk; als componist was hij autodidact. Zijn carrière verliep aanvankelijk uitermate moeizaam, totdat hij in het begin van de jaren 1890 als componist erkenning begon te krijgen. In 1894 kon hij zich geheel aan het componeren gaan wijden. In 1897 volgde de officiële erkenning: een overheidsopdracht om een jubileumwerk te schrijven voor koningin Victoria. In 1904 werd hij verheven in de adelstand, en in 1905 werd hij hoogleraar aan de universiteit van Birmingham. Zijn werken werden zeer veel gespeeld.

Na het overlijden van zijn vrouw, in 1920, die hem ook in de moeilijke beginjaren altijd tot enorme steun was geweest, kwam hij nauwelijks nog tot componeren. Inmiddels was hij eredoctor van vrijwel alle Engelse universiteiten. Na enige tijd in het drukke Londen gewoond te hebben, vertrok hij naar het rustiger Worcester, waar hij zijn laatste levensjaren in stilte sleet.

Zijn werk ademt de sfeer van de late Romantiek en is door en door Engels. Na Purcell en Händel was Elgar, na een periode van stilstand van het Engelse muziekleven, de volgende grote componist van het Britse eiland; zijn werk werd door meesters als Vaughan Williams, Walton en Britten waardig voortgezet.

Elgar schreef orkestwerken, waarvan vooral de Enigma-variaties op. 36 (1899) zeer bekend werden. Daarnaast schreef hij marsen onder de titel Pomp and circumstance ; het trio van nr. 1 kreeg als tekst Land of hope and glory . Verder schreef hij 2 symfonieën (1908 en 1911) en schetsen voor een derde symfonie, soloconcerten, oratoria (o.a. The dream of Gerontius op. 38, 1900, The apostles op. 49, 1903, The kingdom op. 51, 1906), koorwerken, liederen en kamermuziek.