MacDowell, Edward (Alexander)

(New York 1860 - New York 1908)

Amerikaans componist. MacDowell studeerde in New York bij Carreño, daarna in Parijs bij Marmontel en Savard, en ten slotte hier en daar in Duitsland, o.a. bij Joachim Raff in Frankfurt am Main. In 1888 keerde hij terug naar de Verenigde Staten, waar hij doceerde aan verschillende instituten (o.a. van 1896 tot 1904 aan Columbia University te New York) en een gezien dirigent werd. In zijn uitgebreide oeuvre maakte hij veelvuldig gebruik van de muzikale folklore van zijn geboorteland: zowel de melodieën en ritmen van de Indiaanse en de zwarte bevolking, als het idioom van de volksmuziek van de Amerikaanse blanken zijn veel voorkomende uitgangspunten van zijn composities.

MacDowell was een van de grootste (laat-)romantici van de Amerikaanse kunstmuziek. Hij schreef 2 pianoconcerten, een romance voor violoncello en orkest, de symfonische gedichten Hamlet and Ophelia (1885), Lancelot and Elaine (1886) en Lamia (1889), en de bekende Indian suite (1895), met programmatische inhoud; daarnaast een groot aantal pianowerken (inclusief werken voor 2 pianisten; 28 opusnummers), ruim 40 liederen en twee dozijn koorwerken. Zijn eerste composities (pianomuziek en koorwerken) publiceerde hij onder het pseudoniem Edgar Thorn.