Wambach, Emile Xaver

(Aarlen 1854 - Antwerpen 1924)

Belgisch componist. Wambach studeerde vanaf 1866 aan het conservatorium van Brussel en vanaf 1868 aan de Vlaamse Muziekschool in Antwerpen, waar Benoit tot zijn docenten behoorde. In 1894 werd hij dirigent aan de kathedraal van Antwerpen, waar hij vanaf 1900 harmonie doceerde aan het Koninklijk Vlaams Conservatorium, waarvan hij van 1912 tot 1924 directeur was. Vanaf 1902 was hij tevens inspecteur van de Belgische muziekscholen. Hoewel Wambach een geboren Waal was, schreef hij zijn vocale en dramatische werken op Nederlandse teksten, waardoor hij tot de Vlaamse componisten gerekend wordt. Zijn oeuvre omvat 4 opera's (o.a. Quinten Massys , 1899), 4 oratoria (o.a. Mozes op de Nijl , 1881, en Jeanne d'Arc , 1909), de cantates Ode aan Rubens (1877), Aan Belgenland (1905) en Huldezang (1920), een Te Deum (1886), een Stabat Mater (1901) en het symfonische gedicht Aan de boorden van de Schelde . Tot zijn leerlingen behoorden Karel Candael en Lodewijk de Vocht.