Wolf-Ferrari, Ermanno

(Venetië 1876 - Venetië 1948)

Italiaans componist. Wolf-Ferrari, een zoon van de Duitse kunstschilder August Wolf (1842-1915) en de Italiaanse Emilia Ferrari (1849-1938), noemde zich vanaf 1895 naar zijn beide ouders. Hij studeerde bij Rheinberger in München (1892-1895), waar in 1895 zijn eerste compositie, een serenade voor strijkers, werd uitgevoerd. Als operacomponist debuteerde hij in 1900 in Venetië met La Cenerentola . Van 1902 tot 1912 was hij directeur van het Conservatorio Benedetto Marcello in Venetië, daarna wijdde hij zich uitsluitend aan het componeren. Hij was een van de grote vernieuwers van de opera buffa. Zijn muziek kenmerkt zich door een puntige humor en een grote melodische rijkdom. Tot zijn opera's, die vaak zijn gebaseerd op teksten van de 18e-eeuwse blijspeldichter Carlo Goldoni, behoren verder: Le donne curiose (1903), I quattro rusteghi (1906), Il segreto di Susanna (1909; een van zijn belangrijkse werken), I gioielli della Madonna (1911), l'Amore medico (1913), Gli amanti sposi (1925), Das Himmelskleid (1927), Slys (1927), Le vedova scaltra (1931), Il campiello (1936), La dama boba (1939) en Gli Dei a Tebe (1943). Voorts componeerde hij orkestwerken, waaronder de werken voor soloblazers opvallen (zoals op. 34: Kleines Konzert für Englisch Horn, Streicher und zwei Hörner) , kamermuziek, pianomuziek, liederen en koorwerken (o.a. het oratorium La vita nuova , 1902, op tekst van Dante).