Delius, Frederick

(Bradford 1862 - Grez-sur-Loing, Frankrijk, 1934)

Brits componist. Delius was bestemd voor een carrière als zakenman. Na zijn schoolopleiding werd hij in de handelsfirma van zijn vader opgenomen en ten slotte naar Florida gezonden om er een citrusplantage te runnen. Hoewel stammend uit een gezin waar men gevoel voor kunst en muziek had (musici waren ten huize van de familie Delius graag geziene gasten), verzetten zijn ouders zich tegen de gedachte dat hun begaafde zoon een `muzikant' zou worden. Feit is dat ze nooit één noot van zijn composities hebben willen horen.

Als violist was Delius half autodidact, als componist geheel. Pas op latere leeftijd volgde hij theorielessen bij Jadassohn en Reinecke in Leipzig. Hij was toen al tegen de 30 en had een aantal werken geschreven, voornamelijk liederen. Toen hij 31 was, werd voor het eerst een werk van hem in het openbaar uitgevoerd: Sur les cimes , in Monte Carlo. Sindsdien volgden de werken en uitvoeringen daarvan elkaar snel op. Daarbij werd hij zeer gestimuleerd door zijn bewonderaars, onder wie enkele van de grootste componisten van zijn tijd. Met Edvard Grieg had hij een hechte vriendschap. In 1922 werd Delius, die het grootste deel van zijn leven in Frankrijk woonde, ernstig ziek en vanaf 1926 was hij blind en verlamd.

Delius' voorname, wat gereserveerde, laat-romantische oeuvre omvat opera's en toneelmuziek, en verschillende orkestwerken, waaronder vooral de symfonische gedichten en schetsen opvallen. Enkele bekende werken zijn: Over the hills and far away (1895), The dance goes on (1898), In a summer garden (1908), On hearing the first cuckoo in spring (1912), North country sketches (1914) en A dance rhapsody I en II (resp. 1908 en 1916). Hij schreef verder kamermuziek, concerten voor verschillende instrumenten (piano, viool, violoncello) en andere werken voor solo en orkest, koorwerken (vooral A song of the high hills , 1911-1912, en een requiem, 1914-1916), liederen met orkest en liederen met piano.