Vogler, Georg Joseph

(ook: abbé Vogler; Würzburg-Pleichbach 1749 - Darmstadt 1814)


Duits organist, componist en muziektheoreticus. Vogler studeerde theologie en rechten aan de universiteiten van Würzberg en Bamberg, werd hofkapelaan te Mannheim en maakte van 1773 tot 1775 een studiereis naar Italië. Te Rome werd hij tot priester gewijd en stond sindsdien bekend als abbé Vogler. In 1775 keerde hij naar Mannheim terug, waar hij met financiële hulp van de keurvorst een muziekhogeschool oprichtte, waar hij lesgaf. In 1778 ging het hof naar München; Vogler volgde in 1780 en werd in 1784 tot eerste kapelmeester benoemd. In 1786 werd hij dirigent en leraar aan het Zweedse hof te Stockholm, waar hij met een korte onderbreking tot 1899 bleef. Hierna maakte hij als organist concertreizen door Duitsland en Oostenrijk, tot hij in 1807 hofdirigent te Darmstadt werd. Ook hier gaf hij veel lessen en telde Carl Maria von Weber en Giacomo Meyerbeer onder zijn leerlingen. Vogler was vooral beroemd als organist en liet een vervoerbaar orgel bouwen, dat hij `Orchestrion' noemde. Hij vereenvoudigde de orgelbouw en stond als leraar open voor de nieuwe harmonische mogelijkheden. Hij liet een nu vrijwel vergeten oeuvre na van opera's, kerkmuziek, kamermuziek en concerten, benevens vele muziektheoretische geschriften, waaronder Handbuch der Harmonielehre und für den Generalbass (1802).