header componisten


 maak van deze website uw startpagina !

WorldwideBase
Alle wwbase pagina's

 

Geschiedenis
van de gitaar

 

 
   


 

 


De eerste gitaarachtige instrumenten vinden we terug bij de Sumeriërs, ca. 3500 v. Chr. Onder de naam 'Kinnor' een lier (harpachtig instrument) met 7 tot 11 snaren. De oudst getekende afbeelding van een soort gitaar treft men aan op de overblijfselen van een stadspoort uit de tijd van de Hethieten (1300 v. Chr.) in centraal Turkije. Dit instrument heeft al de voor de gitaar zo kenmerkende gebogen zijranden.
In het Sanskriet (oud-Indische taal) betekent târ: snaar (zoals nu nog sitâr, dotâr en panchtâr in centraal-Azie en India).
De Grieken hebben in die tijd een 4-snarig instrument, de Kithara - foto links (mogelijk afgeleid van Cartâr). HetKithara is dus waarschijnlijk dat de gitaar haar naam hieraan heeft ontleend. Door de veelheid van snaarinstrumenten in die tijd is het een kwestie van interpretatie of je een bepaald instrument als voorloper van de gitaar wilt zien.
In de 12e eeuw vinden we in Europa afbeeldingen van gitaarachtigen.
Op de portaal van de kathedraal in Santiago de Compostela in Spanje is een luit en een gitaar te zien. In de 15e eeuw staat de gitaar in Spanje in hoog aanzien.
De zogeheten Vihuela is een typisch hofinstrument en er wordt kwalitatief al zeer hoogstaande muziek voor geschreven.
Door de eeuwen heen zal de gitaar een wisselende rol spelen in de muziekcultuur.
Van ware 'gitaarrages' aan het hof van Lodewijk de 14e tot een meer ondergeschikte rol als decoratief romantisch object. In de volksmuziek is de gitaar altijd een onmisbaar begeleidingsinstrument gebleven. Het is te danken aan de vernieuwende gitaarbouwer Antonio de Torres en componist en methodicus; Francisco Tarrega dat de gitaar aan het eind van de 19e eeuw zijn definitieve status zal veroveren. De gitaar kreeg een grotere omvang met ook een groter bereik qua volume zodat samenspel met andere instrumenten beter te realiseren was.
Het was vooral het sublieme spel van de Spaanse meestergitarist; Andres Segovia en diens opvolgers o.a. John Williams en Julian Bream dat de mensen overtuigde dat de gitaar ook op het concertpodium thuishoorde als een volwaardig en veelzijdig instrument.
De afgelopen eeuw heeft de gitaar een stormachtige ontwikkeling doorgemaakt. De grote concertpodia haalden nu ook de gitaar binnen met solo recitals, kamermuziek en zelfs met orkest (bijvoorbeeld het beroemde 'concierto; Joaquin Rodrigo).
De rol van gitaar als begeleidingsinstrument is ook nu nog steeds zeer actueel. Met de komst van de jazz en vooral de popmuziek krijgt de gitaar opnieuw een lift.
Natuurlijk heeft de elektrisch versterkte gitaar hier een belangrijk aandeel in gehad. Toch worden beiden, de akoestische (dus onversterkt) en elektrische gitaar afwisselend door elkaar gebruikt. Veel bands komen met een 'unplugged' versie van oude en deels nieuwe nummers. Afhankelijk van de stijl van de muziek en smaak van de spelers worden verschillende typen akoestische gitaren gebruikt zoals de traditionele Spaanse/Klassieke gitaar of de folk en western gitaar met stalen snaren met een meer fellere toon.
Hoe dan ook 'de fascinatie voor het getokkelde geluid blijft zowel bij jongeren als bij volwassenen' vanaf de eerste aangeslagen toon op een primitieve schietboog van de Prehistorische mens, de rauwe klanken van Spaanse flamenco tot aan 'scheurende' rockgitaren.
 

 
   

Nieuwe pagina 1



uw eigen startpagina

© copyright WorldwideBase 2005-2009