Tartini, Giuseppe

(Pirano 1692 - Padua 1770)

Italiaans componist, violist en vioolpedagoog. Reeds jong openbaarde zich bij Tartini een uitzonderlijke muzikale begaafdheid. Zijn theoretische en praktische opleiding kreeg hij van 1713 tot 1715 in Assisi, in een klooster. Reeds daar deed hij enkele belangrijke ontdekkingen, o.a. het bestaan van verschiltonen. Hij ontmoette er de grote violist Veracini, onder wiens invloed hij zijn vioolspel tot zeer grote hoogte wist te brengen. Als negentienjarige werd hij aangesteld als eerste violist van het orkest van de Cappella del Santo te Padua, waar hij sindsdien - afgezien van enkele korte onderbrekingen - woonde en werkte. In 1726 stichtte hij daar een vioolschool, die wereldberoemd zou worden en waar vele grootmeesters zouden worden opgeleid, o.a. Nardini en Alberghi. Tartini was een zeer groot vioolpedagoog. Zijn bemoeienissen met de viooltechniek leidden tot enkele essentiële verbeteringen van de strijkstok. Hij componeerde ruim 40 sonates en bijna 120 concerten voor viool. Vooral de beruchte Il trillo del diavolo (Duivelstrillersonate) is bekend geworden.
Van zijn muziektheoretische werken zijn van belang: Arte dell'arco (1750), Trattato di musica (1754) en De' principi dell'armonia musicale (1767).