Zagwijn, Henri

(Nieuwer-Amstel 1878 - Den Haag 1954)

Nederlands componist. Zagwijn was hoofdzakelijk autodidact; hij maakte zich de noodzakelijke kennis eigen tijdens zijn onderwijzerschap te Rotterdam. De uitvoering van zijn oratorium Der Zauberlehrling (1916) was aanleiding zich geheel aan de muziek te wijden. Van 1916 tot 1931 doceerde hij aan de muziekschool te Rotterdam, en samen met Sem Dresden en Daniël Ruyneman richtte hij in 1918 de Vereniging voor Moderne Muziek op. Als componist zocht hij, na een impressionistisch-romantische beginperiode, naar steeds nieuwer uitdrukkingsmogelijkheden. Zijn antroposofische levensovertuiging leidde tot het koor- en orkestwerk Vom Jahreslauf (1938), op teksten van Rudolf Steiner, en de studie De muziek in het licht der antroposofie (1925). Zijn oeuvre omvat verder 2 pianoconcerten (1939 en 1946), een fluitconcert (1941), een harpconcert (1948) en kamermuziek (o.a. een strijksextet, 1932, een fluitkwintet, 1937, en een blaaskwintet, 1948).