Albéniz, Isaac (Manuel Francisco)

(Camprodón, Gerona, 1860 - Cambo, Pyreneeën, 1909)

Spaans componist en pianist. Albéniz trad als wonderkind reeds op vierjarige leeftijd op en kreeg toen hij zes was privéles van Marmontel in Parijs. Later studeerde hij nog bij Jadassohn en Reinekce in Leipzig (1874), bij Dupont en Gevaert in Brussel (1875) en bij Liszt in Boedapest (1878), wiens invloed waarneembaar is aan de pianotechnische manier waarop Albéniz voor zijn instrument schreef. Na zijn leerjaar bij Liszt begon voor Albéniz een druk leven als reizend en zeer gerenommeerd concertpianist. In 1885 vestigde hij zich in Madrid en werd er een gezien pedagoog. In 1890 studeerde hij in Parijs compositie bij d'Indy en Dukas, later in Madrid bij Pedrell.

Als componist is hij belangrijk door zijn pianomuziek: vooral de grootse Iberia -suite (12 delen, 1905-1908) en de al even bekende España (6 stukken, waaronder de vermaarde Tango), de Chants d'Espagne, de Suite Espagnole, La Veja, Navarra, Recuerdos de viaje, en vele andere. Invloeden van Liszt en de impressionisten zijn, geënt op de rijke Spaanse (Andalusische) volksmuziek, tot een sterk persoonlijk geheel verwerkt. Voorts componeerde Albéniz een viertal opera's (o.a. Pepita Jiménez, 1905, King Arthur, 1897-1906), een oratorium Christus, liederen en orkestmuziek. Hij is met zijn leermeester Pedrell de