header componisten


 maak van deze website uw startpagina !

WorldwideBase
Alle wwbase pagina's

 

Isang Yun
 

 
   



 



Yun, Isang

(Tongyông 1917 - Berlijn 1995)

Koreaans-Duits componist. Yun studeerde cello en compositie in Korea en Japan. In de Tweede Wereldoorlog was hij actief in het ondergronds verzet tegen Japan. Na de oorlog doceerde hij aan Koreaanse universiteiten en scholen. In 1955 won hij de Seoul City Culture Award, die hem in staat stelde in Parijs en Berlijn te studeren (1956-1959). Daar maakte hij via Josef Rufer en Boris Blacher intensief kennis met het serialisme en de traditie van Schönberg. In 1956 emigreerde hij naar Europa en vestigde zich in 1964 in Berlijn, waar hij drie jaar later door het Zuid-Koreaanse Park-regime werd ontvoerd en teruggebracht naar Korea. Daar werd hij veroordeeld tot levenslang wegens hoogverraad. Onder internationale druk kwam hij in 1969 vrij, waarna hij in 1971 officieel Duits staatsburger werd. Als docent was Yun verbonden aan verschillende conservatoria in Duitsland.

De composities van Yun worden gekenmerkt door een zoektocht naar een goede uitdrukking van oosters denken over kunst en leven met behulp van westerse technieken, instrumenten en notatiesystemen. De Chinees-Koreaanse (hof)muziek uit de 14e en 15e eeuw, taoïsme, boeddhisme en seriële en postseriële technieken uit het Westen komen in zijn oeuvre tot een synthese. Hij gebruikte in zijn werken ook oosterse harpen en percussie-instrumenten, bijvoorbeeld de Koreaanse `pak': een houten klapper die op traditionele wijze de perioden in de muziek (ook begin en einde) markeert. Belangrijk in zijn muzikaal denken was zijn visie op één toon als een proces, terwijl westerse componisten minimaal een interval als muzikaal proces beschouwen. Aan dat proces kan een heel orkest deelnemen. Met een opdrachtwerk voor de Donaueschinger Musiktage (Réak, 1966) brak Yun door in Europa. In de jaren tachtig liet hij in zijn kamermuziek steeds meer een politieke stem horen. Deze muziek lijkt te streven naar harmonie en vrede, wat Yuns doel weerspiegelt, namelijk vrede in Korea.

Het oeuvre van Yun bestaat uit ruim 100 werken, waaruit een voorliefde spreekt voor houten blaasinstrumenten en percussie. Tot zijn werken behoren: het oratorium Om mani padme Hum (1964, op teksten van Boeddha), de cantate Nuai dang, nuai minjokiyo, Mein Land, Mein Volk (1987), Gagok voor stem en begeleiding (1972), opera's ( o.a. Der Traum des Liu-Tung, 1965, en Die Witwe des Schmetterlings, 1968), orkestwerken ( o.a. Fluktuationen, 1964, Dimensionen, 1971, vijf symfonieën, 1983-1987, concerten voor o.a. cello, 1976, fluit, 1977, hobo en harp, 1977, klarinet, 1981, en viool, 1981, 1983-1986, 1992, Engel in Flammen, 1994) en kamermuziek voor uiteenlopende bezettingen (strijkkwartet, blaasensemble, duet, solo).

 
   

Nieuwe pagina 1



uw eigen startpagina

© copyright WorldwideBase 2005-2009