Raff, (Joseph) Joachim

(Lachen, bij Zürich, 1822 - Frankfurt am Main 1882)

Duits componist. Raff was autodidact. Zijn eerste pianowerken werden door bemiddeling van Mendelssohn uitgegeven. Hij werd criticus in Keulen en later assistent van Liszt in Weimar. Met zijn publicaties werd hij een van de voornaamste pleitbezorgers van de Nieuw-Duitse School rond Liszt en Wagner. In 1859 vestigde hij zich in Wiesbaden, waar hij een gezien pianopedagoog werd, en van 1877 tot aan zijn dood was hij directeur van het conservatorium van Frankfurt am Main. Slechts een paar van zijn werken worden nu nog uitgevoerd: een enkele symfonie, de Cavatine in D gr.t. voor viool en orkest, en enkele pianowerken. In totaal liet hij 214 opusnummers na: koorwerken, orkestwerken (waaronder 11 symfonieën, 2 vioolconcerten, een pianoconcert), kamermuziek, veel muziek voor viool, 2 romances voor hoorn en piano, veel pianomuziek en liederen.