Goethals, Lucien

(geb. Gent, 1931)

Belgisch componist. Goethals bracht zijn kinder- en jeugdjaren door in Buenos Aires (1933-1947). Na zijn terugkeer studeerde hij orgel, muziekgeschiedenis, harmonie en contrapunt aan het Gentse conservatorium, daarna compositie bij Norbert Rousseau. Door cursussen in elektronische muziek in Bilthoven en Utrecht onder supervisie van G.M. Koenig, en studies in Darmstadt kwam Goethals in aanraking met de elektronische muziek en het serialisme. Aan de elektronische studio IPEM te Gent, die Goethals van 1962 tot 1987 leidde (later samen met Karel Goeyvaerts) en die zich tot een ontmoetingsplaats van de internationale muzikale avant-garde ontwikkelde, ontstonden tal van elektroakoestische composities. In het oeuvre van Goethals houden elektroakoestische en kamermuziekwerken elkaar echter in evenwicht. Zijn muziek wordt gekenmerkt door polyfoon-chromatische structuren en processen, die door het serialisme zijn geïnspireerd. Pas in de jaren zeventig doken in Goethals' partituren ook tonale elementen en citaten op, als verwijzingen naar het verleden (bijv. Tres paisajes sonores voor zeven instrumenten, 1973). Goethals componeerde ook filmmuziek en werken waarin vocale en theatrale elementen zijn geïntegreerd. Uit Isjtar voor drie reciterende zangstemmen en piano (1999) blijkt een nieuwe belangstelling voor de uitdrukkingsmogelijkheden van de menselijke stem.