Dupré, Marcel

(Rouen 1886 - Meudon 1971)

Frans organist, componist en pedagoog. Dupré was een leerling van Guilmant, Vierne (beiden voor orgel), Diémer (piano) en Widor (fuga). Hij werd in 1926 leraar aan het conservatorium van Parijs, van welk instituut hij van 1953 tot 1956 directeur was. Als organist maakte hij grote concertreizen door Europa, Amerika en Australië. Hij was niet alleen een groot Bach-vertolker, maar speelde ook veel Franse orgelmuziek en eigen composities, die de traditie van Franck, Widor en Vierne voortzetten.

Naast een groot oeuvre voor orgel, componeerde hij ook kamer- en orkestmuziek. Daarnaast verschenen van zijn hand voortreffelijke leerboeken voor het orgelspel en theorieleerboeken, waaronder Traité d'improvisation (1924), Cours d'harmonie (1936), Cours de contrepoint (1938) en Cours de fugue (1938).