Gilson, Paul

(Brussel 1865 - Brussel 1942)

Belgisch componist. Gilson studeerde aan het conservatorium van Brussel bij Gevaert. In 1889 won hij de Prix de Rome. Van 1899 tot 1909 was hij harmonieleraar aan de conservatoria van Brussel en Antwerpen, daarna werd hij inspecteur van het Belgisch muziekonderwijs. Hij maakte van deze functie dankbaar gebruik om alles aan te wenden wat tot verbetering van de muzikale situatie in Vlaanderen kon leiden. Tevens was hij muziekrecensent van Le Soir (1906-1914) en van Le Midi. Hij componeerde opera's ( Prinses Zonneschijn, 1903), kamermuziek en muziek voor orkest ( De zee, 1890), voor harmonie- en fanfareorkesten en voor amateurkoren. Ook schreef hij leerboeken als Traité d'harmonie (1919) en Manuel de musique militaire (1926).

Zijn muziek werd beïnvloed door Wagner en door de Russische Vijf (o.a. Moessorgski) en munt uit door haar expressieve melodieën en kleurige instrumentatie. Gilson was de belangrijkste componist na het tijdperk-Benoit.