Wagemans, Peter-Jan

(geb. Den Haag 1952)

Nederlands componist. Wagemans studeerde compositie bij Jan van Vlijmen en bij Klaus Huber in Freiburg. Na zijn opleiding was hij tot 1984 verbonden aan het Koninklijk Conservatorium te Den Haag en in 1982 werd hij compositieleraar aan het Rotterdams conservatorium. Wagemans zet zich in voor hedendaagse muziek en speelt een belangrijke rol in het Rotterdamse muziekleven. Hij staat bekend als een `verhalenverteller' en schrijft muziek die erg aanspreekt. Zijn composities zijn meestal heel hecht van structuur en hebben een grote emotionele lading. Hij laat zich zowel inspireren door oude, middeleeuwse componisten als door bijvoorbeeld Scriabin en Max Reger. In 1990 ontving hij de Matthijs Vermeulenprijs voor Rosebud, , een symfonisch gedicht, en in 1999 de Visser-Neerlandiaprijs. Verder schreef hij o.a.: Romance voor viool en orkest (1981), Muziek II (1977), Het landschap voor piano solo (1989), Dreams voor groot orkest (1991) en Zevende symfonie (1998-1999).